سورة النِّسَاء · ئایەت ٣٦
۞ وَٱعۡبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُشۡرِكُوا۟ بِهِۦ شَیۡءࣰاۖ وَبِٱلۡوَ ٰلِدَیۡنِ إِحۡسَـٰنࣰا وَبِذِی ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡیَتَـٰمَىٰ وَٱلۡمَسَـٰكِینِ وَٱلۡجَارِ ذِی ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡجَارِ ٱلۡجُنُبِ وَٱلصَّاحِبِ بِٱلۡجَنۢبِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِیلِ وَمَا مَلَكَتۡ أَیۡمَـٰنُكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا یُحِبُّ مَن كَانَ مُخۡتَالࣰا فَخُورًا ﴿٣٦﴾
تەفسیرا ساناهی
وهوين په‌رستنا خودێ ب تنێ بكه‌ن وخۆ ب ده‌ست وى ڤه به‌رده‌ن، وچو هه‌ڤپشكان بۆ وى د خوداينی وپه‌رستنێ دا چێ نه‌كه‌ن، وقه‌نجییێ د گه‌ل ده‌يبابێن خۆ بكه‌ن، ومافێن وان ب دورستى بده‌نێ، ومافێ مرۆڤێن خۆ يێن نێزيك، وئێتيم، وهه‌ژار، وئه‌و هه‌ڤسوییێ مرۆڤێ هه‌وه يێ نێزيك بت يان يێ دوير بت، وهه‌ڤالێ هه‌وه يێ سه‌فه‌رێ، ويێ ل خۆجهییێ، وڕێڤنگێ پێتڤى، وئه‌وێن ل به‌ر ده‌ستێ هه‌وه ژ عه‌بد وجارییان، مافێن ڤان ژى بده‌نێ. هندى خودێیه حه‌ز ژ وان به‌نییێن خۆ ناكه‌ت ئه‌وێن خۆ مه‌زن دكه‌ن، وحه‌ز ژ وان ناكه‌ت ئه‌وێن مه‌دحێن خۆ د ناڤ خه‌لكى دا دكه‌ن.