سورة النِّسَاء · ئایەت ٤٣
یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ لَا تَقۡرَبُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنتُمۡ سُكَـٰرَىٰ حَتَّىٰ تَعۡلَمُوا۟ مَا تَقُولُونَ وَلَا جُنُبًا إِلَّا عَابِرِی سَبِیلٍ حَتَّىٰ تَغۡتَسِلُوا۟ۚ وَإِن كُنتُم مَّرۡضَىٰۤ أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوۡ جَاۤءَ أَحَدࣱ مِّنكُم مِّنَ ٱلۡغَاۤئِطِ أَوۡ لَـٰمَسۡتُمُ ٱلنِّسَاۤءَ فَلَمۡ تَجِدُوا۟ مَاۤءࣰ فَتَیَمَّمُوا۟ صَعِیدࣰا طَیِّبࣰا فَٱمۡسَحُوا۟ بِوُجُوهِكُمۡ وَأَیۡدِیكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا ﴿٤٣﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌ى ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى، وكار ب شریعه‌تێ وى كرى، ده‌مێ هوين دمه‌ست بن هوين نێزيكى نڤێژێ نه‌بن؛ دا هوین بزانن كانێ هوين چ دبێژن، (وئه‌ڤه هنگى بوو ده‌مێ هێشتا مه‌ى ب ئێكجارى حه‌رام نه‌بووى) وهوين ل ده‌مێ بێ نڤێژییێ نێزيكى نڤێژێ وجهێن كرنا نڤێژان كو مزگه‌فتن نه‌بن، حه‌تا هوين خۆ بشۆن، ئه‌و تێ نه‌بت يێ تێ ببۆرت و ژ ده‌رگه‌هه‌كى ده‌رباز ببته ئێكێ دى. وئه‌گه‌ر هوين د نه‌خۆشییه‌كا وه‌سا دا بن كو هوين نه‌شێن ئاڤێ ب كاربينن، يان هوين ڕێڤنگ بن، يان ده‌سنڤێژا ئێك ژ هه‌وه هات، يان هوين چوونه نڤينا خۆ، وهه‌وه ئاڤ نه‌ديت، هوين قه‌ستا ئاخه‌كا پاقژ بكه‌ن، دێمێن خۆ وده‌ستێن خۆ پێ ڤه‌مالن (مه‌سحێ بكه‌ن). هندى خودێیه يێ لێنه‌گره بۆ هه‌وه، وئه‌و گونه‌هێن هه‌وه ژێ دبه‌ت.