سورة النِّسَاء · ئایەت ٦
وَٱبۡتَلُوا۟ ٱلۡیَتَـٰمَىٰ حَتَّىٰۤ إِذَا بَلَغُوا۟ ٱلنِّكَاحَ فَإِنۡ ءَانَسۡتُم مِّنۡهُمۡ رُشۡدࣰا فَٱدۡفَعُوۤا۟ إِلَیۡهِمۡ أَمۡوَ ٰلَهُمۡۖ وَلَا تَأۡكُلُوهَاۤ إِسۡرَافࣰا وَبِدَارًا أَن یَكۡبَرُوا۟ۚ وَمَن كَانَ غَنِیࣰّا فَلۡیَسۡتَعۡفِفۡۖ وَمَن كَانَ فَقِیرࣰا فَلۡیَأۡكُلۡ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ فَإِذَا دَفَعۡتُمۡ إِلَیۡهِمۡ أَمۡوَ ٰلَهُمۡ فَأَشۡهِدُوا۟ عَلَیۡهِمۡۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِیبࣰا ﴿٦﴾
تەفسیرا ساناهی
وهوين وان ئێتيمێن ل بن ده‌ستێ خۆ بجه‌ڕبينن؛ دا بزانن كانێ ئه‌و دێ شێن ته‌صه‌رفێ د مالێ خۆ دا كه‌ن یان نه، حه‌تا ئه‌گه‌ر ئه‌و گه‌هشتنه ژییێ بالغبوونێ، وهه‌وه ديت ئه‌و دديندارن، ودێ شێن مالێ خۆ پارێزن، هوين مالێ وان بده‌نه ڤێ، وهوين ته‌عداییێ لێ نه‌كه‌ن كو هوین مالێ وان د ڕێكێن بێ مفا دا خه‌رج بكه‌ن؛ دا زوى مالێ وان بخۆن هێشتا ئه‌و مه‌زن نه‌بووين و ژ هه‌وه وه‌رنه‌گرتى. وهه‌چییێ ژ هه‌وه يێ ده‌وله‌مه‌ند بت بلا خۆ ژ مالێ وان بده‌ته پاش، وچويێ ژێ نه‌خۆت، وهه‌چییێ هه‌ژار بت بلا هندى هه‌وجه‌يیا خۆ ل ده‌مێ پێتڤى بخۆت. وئه‌گه‌ر هه‌وه زانى كو ئه‌و پشتى بالغبوونێ دێ شێن مالێ خۆ پارێزن، هوين مالێ وان ب ئاماده‌بوونا شاهدان بده‌نه ڤێ؛ دا مالێ وان ب دورستى بگه‌هتێ، ودا ئه‌و حاشاتییێ نه‌كه‌ن كو مالێ وان نه‌گه‌هشتیێ. وتــێــرا هـــه‌وه هه‌يه كو خودێ شاهده ل سه‌ر هه‌وه، وئه‌و حسێبێ ل سه‌ر كارێ هه‌وه دێ د گه‌ل هه‌وه كه‌ت.