سورة النِّسَاء · ئایەت ٦٤
وَمَاۤ أَرۡسَلۡنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِیُطَاعَ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَلَوۡ أَنَّهُمۡ إِذ ظَّلَمُوۤا۟ أَنفُسَهُمۡ جَاۤءُوكَ فَٱسۡتَغۡفَرُوا۟ ٱللَّهَ وَٱسۡتَغۡفَرَ لَهُمُ ٱلرَّسُولُ لَوَجَدُوا۟ ٱللَّهَ تَوَّابࣰا رَّحِیمࣰا ﴿٦٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ومه پێغه‌مبه‌ره‌ك ژ پێغه‌مبه‌رێن خۆ نه‌هنارتییه، ئه‌گه‌ر بۆ هندێ نه‌بت دا ب فه‌رمانا خودێ گوهدارییا وى بێته‌كرن. وئه‌وێن ب كرنا گونه‌هان زۆردارى ل خۆ كرى، ئه‌گه‌ر د ژينا خۆ دا هاتبانه نك ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وتۆبه كربا وداخواز ژ خودێ كربا كو ئه‌و گونه‌هان بۆ وان ژێ ببه‌ت، وته داخوازا ژێبرنا گونه‌هان بۆ وان كربا، ئه‌و دا خودێ بينن پڕتۆبه‌وه‌رگرێ دلۆڤانكار.