سورة النِّسَاء · ئایەت ٨١
وَیَقُولُونَ طَاعَةࣱ فَإِذَا بَرَزُوا۟ مِنۡ عِندِكَ بَیَّتَ طَاۤئِفَةࣱ مِّنۡهُمۡ غَیۡرَ ٱلَّذِی تَقُولُۖ وَٱللَّهُ یَكۡتُبُ مَا یُبَیِّتُونَۖ فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِیلًا ﴿٨١﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌وێن هه يێن كــو پـشـت دده‌ن، ئه‌و ل ديوانا پێغه‌مبه‌رێ خودێ سلاڤ لێ بن گوهدارییا خۆ بۆ پێغه‌مبه‌رى وتشتێ ئه‌و پێ هاتى ئاشكه‌را دكه‌ن، وئه‌گه‌ر ژ ديوانا وى چوون ودويركه‌فتن، ده‌سته‌كه‌ك ژ وان ب شه‌ڤ وێ دكه‌ن ودبێژن يا وان به‌رى هنگى ئاشكه‌را نه‌كرى، وئه‌و نزانن كو خودێ وێ ل سه‌ر وان دهژمێرت يا ئه‌و ب ڤه‌شارتى دكه‌ن، وسه‌را وێ چه‌ندێ ئه‌و دێ وان جزا ده‌ت جزایه‌كێ تمام، ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- پشتا خۆ بده وان وچو پويته‌ى ب وان نه‌كه، هندى ئه‌ون ئه‌و چو زيانێ ناگه‌هيننه ته، وتو خۆ بهێله ب هيڤییا خودێ ڤه، وئه‌و به‌سى ته‌يه كو بۆ ته خودان وپشته‌ڤان بت.