سورة النِّسَاء · ئایەت ٩٢
وَمَا كَانَ لِمُؤۡمِنٍ أَن یَقۡتُلَ مُؤۡمِنًا إِلَّا خَطَءࣰاۚ وَمَن قَتَلَ مُؤۡمِنًا خَطَءࣰا فَتَحۡرِیرُ رَقَبَةࣲ مُّؤۡمِنَةࣲ وَدِیَةࣱ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰۤ أَهۡلِهِۦۤ إِلَّاۤ أَن یَصَّدَّقُوا۟ۚ فَإِن كَانَ مِن قَوۡمٍ عَدُوࣲّ لَّكُمۡ وَهُوَ مُؤۡمِنࣱ فَتَحۡرِیرُ رَقَبَةࣲ مُّؤۡمِنَةࣲۖ وَإِن كَانَ مِن قَوۡمِۭ بَیۡنَكُمۡ وَبَیۡنَهُم مِّیثَـٰقࣱ فَدِیَةࣱ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰۤ أَهۡلِهِۦ وَتَحۡرِیرُ رَقَبَةࣲ مُّؤۡمِنَةࣲۖ فَمَن لَّمۡ یَجِدۡ فَصِیَامُ شَهۡرَیۡنِ مُتَتَابِعَیۡنِ تَوۡبَةࣰ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِیمًا حَكِیمࣰا ﴿٩٢﴾
تەفسیرا ساناهی
وچێ نابت بۆ خودان باوهرهكى كو تهعداییێ ل خودان باوهرهكێ دى بكهت وبێ حهق وى بكوژت، وهسا تێ نهبت ئهڤ چــهنــده ب خهلهتى ڤه وبێ دهستى ژێ چێ ببت، وههچییێ كهفته د وێ خهلهتییێ دا ل سهر ویيه كو گهردهنهكا خودان باوهر ئازا بكهت، وحهقێ خوينا وى كوشتى بدهته مرۆڤێن وى، وهسا تێ نهبت خودانێ مرى ب خێرا خۆ وى عهفى بكهن. ڤێجا ئهگهر كوشتى ژ مللهتهكێ كافر بت يێ نهيار بۆ خودان باوهران، وئهو كوشتى مرۆڤهكێ خودان باوهر بت ب خودێ و ب وێ حهقییا وى بۆ پێغهمبهرێ خۆ موحهممهدى سلاڤ لێ بن ئينايه خوارێ، ل سهر كـــوژهكـــێ ویــیـــه گهردهنهكا خــودان باوهر ئازا بكهت، وئهگهر ئهو ژ مللهتهكى بـــت د ناڤبهرا هــهوه ووان دا سۆز وپهيمانهك ههبت، ل سهر كوژهكێ وییه حهقێ خوينا وى بدهته مرۆڤێن وى وگهردهنهكا خودان باوهر ئازا بكهت، وههچییێ نهشێت وێ چهندێ بكهت، بلا دو مههان ل دويڤ ئێك يێ ب ڕۆژى بت؛ دا خودێ تۆبێ بدانته سـهر وى. وخودێ ب ڕاستییا كارێ بهنییێن خۆ يێ پڕزانـا بوويه، و د وى شريعهتى دا يێ وى بۆ وان داناى يێ كاربنهجهـ بوويه.