سورة النِّسَاء · ئایەت ٩٧
إِنَّ ٱلَّذِینَ تَوَفَّىٰهُمُ ٱلۡمَلَـٰۤئِكَةُ ظَالِمِیۤ أَنفُسِهِمۡ قَالُوا۟ فِیمَ كُنتُمۡۖ قَالُوا۟ كُنَّا مُسۡتَضۡعَفِینَ فِی ٱلۡأَرۡضِۚ قَالُوۤا۟ أَلَمۡ تَكُنۡ أَرۡضُ ٱللَّهِ وَ ٰسِعَةࣰ فَتُهَاجِرُوا۟ فِیهَاۚ فَأُو۟لَـٰۤئِكَ مَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَسَاۤءَتۡ مَصِیرًا ﴿٩٧﴾
تەفسیرا ساناهی
هندى ئه‌ون يێن ملیاكه‌ت جانێ وان دستينن ووان زۆردارى ل خۆ كرى كو ل جهێ كافران ماين ومشه‌خت نه‌بووين، ملیاكه‌ت ب گه‌فكرن ڤه دبێژنه وان: هوين د مه‌سه‌لا دينێ خۆ دا د چ حال دا بوون؟ ئه‌و دێ بێژن: ئه‌م د عه‌ردێ خۆ دا دلاواز بووين، وئه‌م نه‌دشياين زۆردارییێ وسته‌مێ ژ خۆ لاده‌ين، ڤێجا ئه‌و ب گه‌فكرن ڤه دێ بێژنه وان: ئه‌رێ ما عه‌ردێ خودێ يێ فره‌هـ نه‌بوو كو هوين ژ عه‌ردێ خۆ ده‌ركه‌ڤنه عه‌رده‌كێ دى كو هوين تێدا ل سه‌ر دينێ خۆ پشت ڕاست ببن؟ ئه‌وێن هه جهێ ڤه‌حه‌ويانا وان ئاگره، وئه‌و پيسترين جهێ لێ زڤڕينێیه.