سورة غَافِر · ئایەت ٢٠

وَٱللَّهُ یَقۡضِی بِٱلۡحَقِّۖ وَٱلَّذِینَ یَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا یَقۡضُونَ بِشَیۡءٍۗ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلسَّمِیعُ ٱلۡبَصِیرُ ﴿٢٠﴾

تەفسیرا ساناهی

وخودێ ب دادییێ حوكمى د ناڤبه‌را مرۆڤان دا دكه‌ت، وئه‌و خوداوه‌ندێن ژبلی خودێ په‌رستن بۆ دئێته‌كرن حوكمى ب تشته‌كى ناكه‌ن؛ چونكى ئه‌و نه‌شێن وێ چه‌ندێ بكه‌ن. هندى خودێیه‌ گوهدێرێ وى تشتییه‌ يێ ئه‌زمانێن هه‌وه‌ پێ دگه‌ڕيێن، يێ بينه‌ره‌ ب كار وكريارێن هه‌وه‌.