سورة فُصِّلَت · ئایەت ١٧

وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَیۡنَـٰهُمۡ فَٱسۡتَحَبُّوا۟ ٱلۡعَمَىٰ عَلَى ٱلۡهُدَىٰ فَأَخَذَتۡهُمۡ صَـٰعِقَةُ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡهُونِ بِمَا كَانُوا۟ یَكۡسِبُونَ ﴿١٧﴾

تەفسیرا ساناهی

وهندى ثه‌موودییێن ملله‌تێ صالحى بوون مه‌ ڕێكا ڕاست نيشا وان دا، به‌لێ وان كۆراتى بۆ خۆ هلبژارت، ئينا ژ به‌ر وان گونه‌هێن وان دكرن ژ كوفرا ب خودێ ودره‌وين ده‌رێخستنا پێغه‌مبه‌ران برويسییا عه‌زابا ڕه‌زيلكه‌ر ئه‌و سۆتن.