سورة فُصِّلَت · ئایەت ٢٢
وَمَا كُنتُمۡ تَسۡتَتِرُونَ أَن یَشۡهَدَ عَلَیۡكُمۡ سَمۡعُكُمۡ وَلَاۤ أَبۡصَـٰرُكُمۡ وَلَا جُلُودُكُمۡ وَلَـٰكِن ظَنَنتُمۡ أَنَّ ٱللَّهَ لَا یَعۡلَمُ كَثِیرࣰا مِّمَّا تَعۡمَلُونَ ﴿٢٢﴾
تەفسیرا ساناهی
وده‌مێ هه‌وه گونه‌هـ دكرن هه‌وه هزر نه‌دكر گوهـ وچاڤ وچه‌رمێ هه‌وه ڕۆژا قيامه‌تێ شاهده‌يێ دێ ل سه‌ر هه‌وه ده‌ن، له‌و هه‌وه خۆ ژێ نه‌ڤه‌دشارت، به‌لكى ب كرنا گونه‌هان هه‌وه هزر دكر كو خودێ گه‌له‌كێ ژ كريارێن هوين بێ ئه‌مرییا وى پێ دكه‌ن نزانت.