سورة فُصِّلَت · ئایەت ٣٤
وَلَا تَسۡتَوِی ٱلۡحَسَنَةُ وَلَا ٱلسَّیِّئَةُۚ ٱدۡفَعۡ بِٱلَّتِی هِیَ أَحۡسَنُ فَإِذَا ٱلَّذِی بَیۡنَكَ وَبَیۡنَهُۥ عَدَ ٰوَةࣱ كَأَنَّهُۥ وَلِیٌّ حَمِیمࣱ ﴿٣٤﴾
تەفسیرا ساناهی
وباشییا وان يێن باوه‌رى ب خودێ ئيناى، وخۆ ل سه‌ر شريعه‌تێ وى ڕاست كرى، وقه‌نجى د گه‌ل خه‌لكى كرين، وه‌كى خرابییا وان نابت يێن كوفر ب خودێ كرى وبێ ئه‌مرییا وى كرى، ونه‌خۆشى گه‌هاندينه خه‌لكى. تو ب لێبۆرين ونه‌رم وحه‌ليمییا خۆ خرابییا وى پالده يێ خرابى گه‌هاندییه ته، وبه‌رانبه‌ر خرابییا وى تو باشییێ د گه‌ل بكه، ڤێجا ب ڤێ چه‌ندێ ئه‌وێ خرابى گه‌هاندییه ته ودوژمناتى د ناڤبه‌را ته ووى دا هه‌ى دێ وه لێ ئێت هه‌ر وه‌كى ئه‌و دۆسته‌كێ ته يێ نێزيكه.