سورة فُصِّلَت · ئایەت ٤٣
مَّا یُقَالُ لَكَ إِلَّا مَا قَدۡ قِیلَ لِلرُّسُلِ مِن قَبۡلِكَۚ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةࣲ وَذُو عِقَابٍ أَلِیمࣲ ﴿٤٣﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌و تشته‌كى نابێژنه ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ژ وێ گۆتنێ پێڤه‌تر يا به‌رێ ملله‌تێن دى گۆتییه پێغه‌مبه‌رێن خۆ، ڤێجا تو بێهنا خۆ ل سه‌ر نه‌خۆشییێ فره‌هـ بكه. هندى خودايێ ته‌يه يێ خودان لێبورێنه بۆ گونه‌هێن تۆبه‌كه‌ران، ويێ خودان عه‌زابه بۆ وى يێ ڕژدییێ ل سه‌ر كوفرێ بكه‌ت.