سورة فُصِّلَت · ئایەت ٤٥
وَلَقَدۡ ءَاتَیۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَـٰبَ فَٱخۡتُلِفَ فِیهِۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةࣱ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَقُضِیَ بَیۡنَهُمۡۚ وَإِنَّهُمۡ لَفِی شَكࣲّ مِّنۡهُ مُرِیبࣲ ﴿٤٥﴾
تەفسیرا ساناهی
و ب ڕاستى كانێ چاوا مه قورئان بۆ ته ئينايه خوارێ وه‌سا مه ته‌ورات بۆ مووساى ژى ئينابوو خوارێ، ڤێجا ملله‌تێ وى د ده‌ر حه‌قێ دا ژێك جودا بوون: هنده‌كان باوه‌رى پێ ئينا، وهنده‌كان دره‌و پێ كر. وئه‌گه‌ر نه ژ به‌ر په‌يڤا خودايێ ته با ئه‌وا بۆرى كو عه‌زابدانا ملله‌تێ ته پاش بێخت، د گاڤێ دا حوكم د ناڤبه‌را وان دا دا ئێته‌كرن وكافر دا ئێنه تێبرن، وهندى بوتپه‌رێسن د ده‌ر حه‌قا قورئانێ دا د گومانه‌كا گومان دانه.