سورة الشُّورى · ئایەت ١١
فَاطِرُ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ جَعَلَ لَكُم مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ أَزۡوَ ٰجࣰا وَمِنَ ٱلۡأَنۡعَـٰمِ أَزۡوَ ٰجࣰا یَذۡرَؤُكُمۡ فِیهِۚ لَیۡسَ كَمِثۡلِهِۦ شَیۡءࣱۖ وَهُوَ ٱلسَّمِیعُ ٱلۡبَصِیرُ ﴿١١﴾
تەفسیرا ساناهی
خودێیه ب شيان وكاربنه‌جهییا خۆ عه‌سمان وعه‌رد ئافراندين، ئه‌وه يێ ژ هه‌وه ب خۆ جۆته‌ك (يێ نێر ويێ مێ) بۆ هه‌وه داى؛ دا هوين ل نك ئاكنجى ببن، ووى ژ حه‌يوانان ژى جۆته‌ك (يێ نێر ويێ مێ) بۆ هه‌وه دا، ئه‌و ب وێ چه‌ندێ هه‌وه زێده دكه‌ت، تشته‌ك ژ چێكرییێن وى وه‌كى وى نينه، نه د ذاتێ وى دا نه د ناڤ وسالۆخه‌ت وكريارێن وى دا؛ چونكى ناڤێن وى هه‌مى دباشن، وسالۆخه‌تێن وى هه‌مى دپێكهاتى ومه‌زنن، ووى ب كريارێن خۆ -بێ هه‌ڤپشك- چێكرییێن خۆ يێن مه‌زن هه‌مى ئافراندينه، وئه‌وه گوهدێرێ بينه‌ر، تشته‌ك ژ گۆتن وكريارێن به‌نییێن وى ل وى به‌رزه نابت، وئه‌و دێ وان سه‌را جزا ده‌ت.