سورة الشُّورى · ئایەت ٢٧

۞ وَلَوۡ بَسَطَ ٱللَّهُ ٱلرِّزۡقَ لِعِبَادِهِۦ لَبَغَوۡا۟ فِی ٱلۡأَرۡضِ وَلَـٰكِن یُنَزِّلُ بِقَدَرࣲ مَّا یَشَاۤءُۚ إِنَّهُۥ بِعِبَادِهِۦ خَبِیرُۢ بَصِیرࣱ ﴿٢٧﴾

تەفسیرا ساناهی

وئه‌گه‌ر خودێ ڕزق بۆ به‌نییێن خۆ به‌رفره‌هـ كربا، ئه‌و دا هێڕبن وخرابكارییێ د عه‌ردى دا كه‌ن، وهنده‌ك ژ وان دا زێده‌گاڤییێ ل سه‌ر هنده‌كان كه‌ن، به‌لێ خودێ هند ڕزقى دده‌ته‌ وان هندى تێرا وان بكه‌ت. هندى ئه‌وه‌ ئه‌و ب وى تشێ ب كێر به‌نییێن وى بێت يێ شاره‌زايه‌، و ب ڕێڤه‌برنا كاروبارێ وان يێ بينه‌ره‌.