سورة الشُّورى · ئایەت ٤٥
وَتَرَىٰهُمۡ یُعۡرَضُونَ عَلَیۡهَا خَـٰشِعِینَ مِنَ ٱلذُّلِّ یَنظُرُونَ مِن طَرۡفٍ خَفِیࣲّۗ وَقَالَ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوۤا۟ إِنَّ ٱلۡخَـٰسِرِینَ ٱلَّذِینَ خَسِرُوۤا۟ أَنفُسَهُمۡ وَأَهۡلِیهِمۡ یَوۡمَ ٱلۡقِیَـٰمَةِۗ أَلَاۤ إِنَّ ٱلظَّـٰلِمِینَ فِی عَذَابࣲ مُّقِیمࣲ ﴿٤٥﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- دێ ڤان زۆرداران بينى ئه‌و ب ڕه‌زيلی وسه‌رشۆڕى ڤه دێ ل سه‌ر ئاگرى ئێنه پێشكێشكرن ب چاڤه‌كێ شكه‌ستى ڤه -ژ به‌ر ترس وشه‌رمزارییێ- ئه‌و به‌رێ خۆ دده‌نه ئاگرى. وئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى ده‌مێ وێ زيانێ دبينن يا كو ب سه‌رێ كافران هاتى ئه‌و د به‌حه‌شتێ دا دبێژن: ب ڕاستى يێن زيانكار ئه‌ون يێن ڕۆژا قيامه‌تێ خۆ ومرۆڤێن خـــۆ ب زيان داين كو چووينه ئاگرى. نێ هندى زۆردارن -ڕۆژا قيامه‌تێ- د عه‌زابه‌كا به‌رده‌وام دانه، نه ئه‌و ژ وان دئێته ڤه‌بڕين ونه ب دويماهى دئێت.