سورة الشُّورى · ئایەت ٧
وَكَذَ ٰلِكَ أَوۡحَیۡنَاۤ إِلَیۡكَ قُرۡءَانًا عَرَبِیࣰّا لِّتُنذِرَ أُمَّ ٱلۡقُرَىٰ وَمَنۡ حَوۡلَهَا وَتُنذِرَ یَوۡمَ ٱلۡجَمۡعِ لَا رَیۡبَ فِیهِۚ فَرِیقࣱ فِی ٱلۡجَنَّةِ وَفَرِیقࣱ فِی ٱلسَّعِیرِ ﴿٧﴾
تەفسیرا ساناهی
وكانێ چاوا مه وه‌حى بۆ پێغه‌مبه‌رێن به‌رى ته هنارتییه وه‌سا مه قورئانه‌كا عه‌ره‌بى بۆ ته ژى ب وه‌حى هنارتییه؛ دا تو خه‌لكێ (مه‌كه‌هێ) وهه‌مى مرۆڤێن دى يێن ل دۆر وبه‌رێن وان بترسينى، ودا تو وان ژ ڕۆژا كۆمبوونێ، كو ڕۆژا قيامه‌تێیه، يا چو گومان د هاتنا وێ دا نه‌هه‌ين بترسينى. وێ ڕۆژێ مرۆڤ دبنه دو ده‌سته‌ك: ده‌سته‌كه‌ك يا د به‌حه‌شتێ دا، وئه‌ڤه ئه‌ون يێن باوه‌رى ب خودێ ئيناى ودويكه‌فتنا وى تشتى كرى يێ موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن پێ هاتى، وده‌سته‌كه‌ك يا د ئاگرێ هلكرى دا، وئه‌ڤه ئه‌ون يێن كوفر كرى، ودویكه‌فتنا وێ نه‌كرى یا موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن پێ هاتى.