سورة الزُّخرُف · ئایەت ٢٠
وَقَالُوا۟ لَوۡ شَاۤءَ ٱلرَّحۡمَـٰنُ مَا عَبَدۡنَـٰهُمۗ مَّا لَهُم بِذَ ٰلِكَ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِنۡ هُمۡ إِلَّا یَخۡرُصُونَ ﴿٢٠﴾
تەفسیرا ساناهی
وڤان بوتپه‌رێسێن قوره‌يشییان گۆتن: ئه‌گه‌ر خودايێ پڕدلۆڤان حه‌زكربا مه په‌رستنا كه‌سێ دى ژبلی وى نه‌دكر، وئه‌ڤه هێجه‌ته‌كا ژ قه‌ستايه، چونكى پشتى هنارتنا پێغه‌مبه‌ران وئينانه خوارا كيتابان خودێ چو هێجه‌ت بۆ كه‌سێ نه‌هێلاينه، ڤێجا وان حه‌ق نينه ئه‌و قه‌ده‌رێ بۆ خۆ بكه‌نه هێجه‌ت. وان چو زانين ب ڕاستییا وێ گۆتنێ نينه يا ئه‌و دبێژن، به‌لكى هه‌ما ژ دره‌و ئه‌و وێ دبێژن؛ چونكى خودێ چو هێجه‌ت ل سه‌ر وێ چه‌ندێ نه‌داينه وان.