سورة الزُّخرُف · ئایەت ٣٤

وَلِبُیُوتِهِمۡ أَبۡوَ ٰبࣰا وَسُرُرًا عَلَیۡهَا یَتَّكِءُونَ ﴿٣٤﴾

تەفسیرا ساناهی

هندى ئه‌مين مه‌ قورئان ب زمانێ عه‌ره‌بان بۆ موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- ئينا خوارێ؛ دا به‌لكى هوين تێ بگه‌هن وهزرێن خۆ د ڕامان وده‌ليلێن وێ دا بكه‌ن. وهندى ئـه‌وه‌ ئـه‌و د لـه‌وحێ پاراستى دا ل نك مه‌ د بها وپيرۆزییا خۆ دا يا بلنده‌، ويا موكمه‌ چو خه‌له‌تى وهه‌ڤدژى تێدا نينن.