سورة الزُّخرُف · ئایەت ٣٦
وَمَن یَعۡشُ عَن ذِكۡرِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ نُقَیِّضۡ لَهُۥ شَیۡطَـٰنࣰا فَهُوَ لَهُۥ قَرِینࣱ ﴿٣٦﴾
تەفسیرا ساناهی
وههچییێ پشت بدهته زكرێ خودايێ پڕدلۆڤان، كو قورئانه، د دنيايێ دا ئــــهم شهيتانهكى دێ ب وى ڕا بــــهردهين دا ئهو وى د سهردا ببهت، ڤێجا ئهو شهيتان ههر دێ د گهل وى بت.، بهرێ وى دهته خرابییێ.