سورة الزُّخرُف · ئایەت ٤٥
وَسۡءَلۡ مَنۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رُّسُلِنَاۤ أَجَعَلۡنَا مِن دُونِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ءَالِهَةࣰ یُعۡبَدُونَ ﴿٤٥﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- پسيارێ ژ دويكه‌فتییێن وان پێغه‌مبه‌ران بكه يێن مه به‌رى ته هنارتين: ئه‌رێ پێغه‌مبه‌رێن وان گۆتییه بلا په‌رستنا ئێكێ دى ژبلی خودێ بێته‌كرن؟ ئه‌و دێ بێژنه ته: نه‌خێر؛ چونكى هه‌مى پێغه‌مبه‌ران به‌رێ مرۆڤان يێ دايه وێ چه‌ندێ يا تو به‌رێ وان دده‌يێ كو عيباده‌تێ خودێ ب تنێ بكه‌ن، وژبلی وى عيباده‌تێ كه‌سێ دى نه‌كه‌ن.