سورة مُحمد · ئایەت ٤

فَإِذَا لَقِیتُمُ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ فَضَرۡبَ ٱلرِّقَابِ حَتَّىٰۤ إِذَاۤ أَثۡخَنتُمُوهُمۡ فَشُدُّوا۟ ٱلۡوَثَاقَ فَإِمَّا مَنَّۢا بَعۡدُ وَإِمَّا فِدَاۤءً حَتَّىٰ تَضَعَ ٱلۡحَرۡبُ أَوۡزَارَهَاۚ ذَ ٰلِكَۖ وَلَوۡ یَشَاۤءُ ٱللَّهُ لَٱنتَصَرَ مِنۡهُمۡ وَلَـٰكِن لِّیَبۡلُوَا۟ بَعۡضَكُم بِبَعۡضࣲۗ وَٱلَّذِینَ قُتِلُوا۟ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِ فَلَن یُضِلَّ أَعۡمَـٰلَهُمۡ ﴿٤﴾

تەفسیرا ساناهی

ڤێجا ئه‌گه‌ر هوين -گه‌لی خودان باوه‌ران- ل مه‌يدانێن شه‌ڕى ڕابه‌رى كافران ڕاوه‌ستیان، هـوين ب دورستى شه‌ڕى د گه‌ل وان بكه‌ن، ودربان ل ستويێن وان بده‌ن، حه‌تا ئه‌گه‌ر هه‌وه‌ ئه‌و لاوازكرن، وهێزا وان شكاند، هوين ئێخسيران باش گرێ بده‌ن: ڤێجا پشتى هنگى يان هوين منه‌تێ ل وان بكه‌ن ووان بێ به‌رانبه‌ر به‌رده‌ن، يان ژى بلا ئه‌و به‌رانبه‌رى به‌ردانا خۆ ماله‌كى يان تشته‌كێ دى بده‌نه‌ هه‌وه‌، يان ژى بلا ببنه‌ عه‌بد يان بێنه‌ كوشتن، وحه‌تا شه‌ڕ ڕادوه‌ستت هوين ل سه‌ر ڤێ چه‌ندێ دبه‌رده‌وام بن. ئه‌ڤه‌يه‌ حوكمێ دياركرى د مه‌سه‌لا جه‌ڕباندنا خودان باوه‌ران دا ب كافران وزڤڕاندنا ڕۆژان د ناڤبه‌را وان دا، وئه‌گه‌ر خودێ بڤێت بێ شه‌ڕ دێ تولا خودان باوه‌ران ژ كافران ڤه‌كه‌ت، به‌لێ وى ب ده‌ستێن هه‌وه‌ جزايێ وان دا، وكرنا جيهادێ دورست كر؛ دا هه‌وه‌ پێ بجه‌ڕبينت، ودينى ب هه‌وه‌ ب سه‌ربێخت. وئه‌وێن د ڕێكا خودێ دا هاتينه‌ كوشتن ژ خودان باوه‌ران خودێ خێرا كريارێن وان پويچ ناكه‌ت.