سورة الفَتح · ئایەت ٢٠
وَعَدَكُمُ ٱللَّهُ مَغَانِمَ كَثِیرَةࣰ تَأۡخُذُونَهَا فَعَجَّلَ لَكُمۡ هَـٰذِهِۦ وَكَفَّ أَیۡدِیَ ٱلنَّاسِ عَنكُمۡ وَلِتَكُونَ ءَایَةࣰ لِّلۡمُؤۡمِنِینَ وَیَهۡدِیَكُمۡ صِرَ ٰطࣰا مُّسۡتَقِیمࣰا ﴿٢٠﴾
تەفسیرا ساناهی
خودێ سۆز دابوو هه‌وه كو هوين گه‌له‌ك ده‌سكه‌فتییان ب ده‌ست خۆ بێخن ل وان ده‌مان يێن خودێ بۆ هه‌وه داناين، ووى له‌ز بۆ هه‌وه د ده‌سكه‌فتییێن (خه‌يبه‌رێ) دا كر، ووى ده‌ستێن خه‌لكى ژ هه‌وه بڕين، وئه‌و خرابییا نه‌يارێن هه‌وه بۆ هه‌وه ڤياى نه‌گه‌هشته هه‌وه، وئه‌و نه‌شيان چو خرابییێ بگه‌هيننه وان ژى يێن هه‌وه ل پشت خۆ هێلاينه ل (مه‌دينێ)، ودا شكه‌ستنا وان وسلامه‌تى وسه‌ركه‌فتنا هه‌وه بۆ هه‌وه ببته عيبره‌ت هوين وجێ بۆ خۆ ژێ بگرن، وهوين پێ بزانن كو خودێ پشته‌ڤان وپارێزه‌رێ هه‌وه‌يه، وئه‌و دێ به‌رێ هه‌وه ده‌ته ڕێكه‌كا ڕاست يا بێ خوارى.