سورة الحُجُرَات · ئایەت ١٢
یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ ٱجۡتَنِبُوا۟ كَثِیرࣰا مِّنَ ٱلظَّنِّ إِنَّ بَعۡضَ ٱلظَّنِّ إِثۡمࣱۖ وَلَا تَجَسَّسُوا۟ وَلَا یَغۡتَب بَّعۡضُكُم بَعۡضًاۚ أَیُحِبُّ أَحَدُكُمۡ أَن یَأۡكُلَ لَحۡمَ أَخِیهِ مَیۡتࣰا فَكَرِهۡتُمُوهُۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ تَوَّابࣱ رَّحِیمࣱ ﴿١٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ئـه‌ى ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وكار ب شريعه‌تێ وى كرى هوين گه‌له‌ك خۆ ژ هندێ بده‌نه پاش كو هزرا خرابییێ ژ خودان باوه‌ران بكه‌ن؛ چونكى هنده‌ك ژ وێ هزرێ گونه‌هه، وهوين ل عه‌يبێن موسلمانان نه‌گه‌ڕيێن، وهــنــده‌ك ژ هه‌وه د پشت هنده‌كان ڕا نه‌كامى وغه‌يبه‌تا وان نــه‌كـــه‌ن. ئه‌رێ ما ئێك ژ هه‌وه دڤێت گۆشتێ برايێ خۆ بخۆت و ئه‌و يێ مرى؟ هه‌وه ئه‌و نه‌ڤێت، ڤێجا بلا هه‌وه غه‌يبه‌تا وى ژى نه‌ڤێت. وهوين ژ خودێ بترسن. هندى خودێیه پڕ تۆبه‌وه‌رگرێ به‌نییێن خۆ يێن خودان باوه‌ره، ويێ دلۆڤانكاره ب وان.