سورة الحُجُرَات · ئایەت ١٤
۞ قَالَتِ ٱلۡأَعۡرَابُ ءَامَنَّاۖ قُل لَّمۡ تُؤۡمِنُوا۟ وَلَـٰكِن قُولُوۤا۟ أَسۡلَمۡنَا وَلَمَّا یَدۡخُلِ ٱلۡإِیمَـٰنُ فِی قُلُوبِكُمۡۖ وَإِن تُطِیعُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ لَا یَلِتۡكُم مِّنۡ أَعۡمَـٰلِكُمۡ شَیۡءًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورࣱ رَّحِیمٌ ﴿١٤﴾
تەفسیرا ساناهی
عه‌ره‌بێن ده‌شتێ گۆتن: مه ب تمامى باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئينايه، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: هوين نه‌بێژن مه باوه‌رییه‌كا تمام هه‌يه، به‌لێ بێژن: مه خۆ ته‌سليم كرییه، وباوه‌رى هێشتا نه‌چوويه د دلێن هه‌وه دا، وئه‌گه‌ر هوين گوهدارییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى بكه‌ن، ئه‌و تشته‌كى ژ خێرا كريارێن هه‌وه ژ هه‌وه كێم ناكه‌ت. هندى خودێیه باش گونه‌هـ ژێبره بۆ وى يێ ژ گونه‌هێن خۆ تۆبه بكه‌ت، و ب وى يێ دلۆڤانكاره. وئه‌ڤ ئايه‌ته پاشڤه‌برنه‌كه بۆ وى يێ خۆ ب باوه‌رییێ ودويچوونا سوننه‌تێ دئينته ده‌رێ وكريارێن وى دژى وێ چه‌ندێ بن.