سورة المَائدة · ئایەت ١١٧

مَا قُلۡتُ لَهُمۡ إِلَّا مَاۤ أَمَرۡتَنِی بِهِۦۤ أَنِ ٱعۡبُدُوا۟ ٱللَّهَ رَبِّی وَرَبَّكُمۡۚ وَكُنتُ عَلَیۡهِمۡ شَهِیدࣰا مَّا دُمۡتُ فِیهِمۡۖ فَلَمَّا تَوَفَّیۡتَنِی كُنتَ أَنتَ ٱلرَّقِیبَ عَلَیۡهِمۡۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَیۡءࣲ شَهِیدٌ ﴿١١٧﴾

تەفسیرا ساناهی

عیساى سلاڤ لێ بن گۆت: من تشته‌ك نه‌گۆتییه‌ وان ئه‌و تێ نه‌بت يێ ته‌ فه‌رمان پێ ل من كرى، كو ئه‌ز بێژمه‌ وان ته‌وحيد وعيباده‌تێ ته‌ بكه‌ن، وهندى ئه‌ز د ناڤ وان دا ئه‌ز ل سه‌ر وى كارێ وان دكر ودگۆت شاهد بووم، وده‌مێ ته‌ مانا من ل سه‌ر عه‌ردى ب دويماهى ئيناى، وته‌ ب ساخى ئه‌ز بلندكريمه‌ عه‌سمانى، تو بووى يێ ب حالێ وان ئاگه‌هدار، وتو ل سه‌ر هه‌مى تشتان شاهدى.