سورة المَائدة · ئایەت ١٩
یَـٰۤأَهۡلَ ٱلۡكِتَـٰبِ قَدۡ جَاۤءَكُمۡ رَسُولُنَا یُبَیِّنُ لَكُمۡ عَلَىٰ فَتۡرَةࣲ مِّنَ ٱلرُّسُلِ أَن تَقُولُوا۟ مَا جَاۤءَنَا مِنۢ بَشِیرࣲ وَلَا نَذِیرࣲۖ فَقَدۡ جَاۤءَكُم بَشِیرࣱ وَنَذِیرࣱۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَیۡءࣲ قَدِیرࣱ ﴿١٩﴾
تەفسیرا ساناهی
گهلى جوهى وفهلان ب ڕاستى پێغهمبهرێ مه موحهممهد سلاڤ لێ بن، پشتى دهمهكى ژ هنارتنا عيسايێ كوڕێ مهريهمێ بۆ ههوه هات؛ دا حهقییێ وهيدايهتێ بۆ ههوه ئاشكهرا بكهت؛ دا هوين نهبێژن: كهسهك بۆ مه نههاتبوو مزگينییێ بدهته مه ومه بترسينت، پشتى هنارتنا وى بۆ ههوه ههوه چو هێجهت نابن، ئهڤه پێغهمبهرهك ژ نك خودێ بۆ ههوه هات مزگينییێ ددهته وى يێ باوهرییێ پێ بينت، ووى دترسينت يێ گوهدارییا وى نهكهت. وخودێ ل سهر ههر تشتهكى يێ خودان شيانه، چ عهزابدانا نهگوهدارى بت، يان دانا خێرێ بۆ گوهدارى بت.