سورة المَائدة · ئایەت ٤١
۞ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلرَّسُولُ لَا یَحۡزُنكَ ٱلَّذِینَ یُسَـٰرِعُونَ فِی ٱلۡكُفۡرِ مِنَ ٱلَّذِینَ قَالُوۤا۟ ءَامَنَّا بِأَفۡوَ ٰهِهِمۡ وَلَمۡ تُؤۡمِن قُلُوبُهُمۡۛ وَمِنَ ٱلَّذِینَ هَادُوا۟ۛ سَمَّـٰعُونَ لِلۡكَذِبِ سَمَّـٰعُونَ لِقَوۡمٍ ءَاخَرِینَ لَمۡ یَأۡتُوكَۖ یُحَرِّفُونَ ٱلۡكَلِمَ مِنۢ بَعۡدِ مَوَاضِعِهِۦۖ یَقُولُونَ إِنۡ أُوتِیتُمۡ هَـٰذَا فَخُذُوهُ وَإِن لَّمۡ تُؤۡتَوۡهُ فَٱحۡذَرُوا۟ۚ وَمَن یُرِدِ ٱللَّهُ فِتۡنَتَهُۥ فَلَن تَمۡلِكَ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ شَیۡءًاۚ أُو۟لَـٰۤئِكَ ٱلَّذِینَ لَمۡ یُرِدِ ٱللَّهُ أَن یُطَهِّرَ قُلُوبَهُمۡۚ لَهُمۡ فِی ٱلدُّنۡیَا خِزۡیࣱۖ وَلَهُمۡ فِی ٱلۡءَاخِرَةِ عَذَابٌ عَظِیمࣱ ﴿٤١﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر، ئه‌وێن له‌زێ د نه‌باوه‌رى ئينانا ب پێغه‌مبه‌رينییا تــــه دا دكـــه‌ن ژ وان دوڕوییان يێن ب سه‌ر ڤــه خــۆ ب ئيسلامێ دئيننه ده‌ر ودلێن وان ژێ دڤالا، ئه‌و بلا ته ب خه‌م نه‌ئێخن، هندى ئه‌زم ئه‌ز دێ پشتا ته گرم. وله‌زكرنا جوهییان ژى د نه‌باوه‌رى ئينانا ب پێغه‌مبه‌رينییا ته دا بلا ته ب خه‌م نه‌ئێخت، هندى ئه‌ون ئه‌و ملله‌ته‌كن گوهدارییا دره‌وێ دكه‌ن، ووان بێ به‌ختییان قه‌بويل دكه‌ن يێن زانايێن وان دبێژن، وئه‌و گوهدارییا هنده‌كێن دى يێن نه‌ئێنه ديوانا ته دكه‌ن، وئه‌وێن دى پشتى گۆتنا خودێ زانى ژى وێ دگوهۆڕن، ودبێژن: ئه‌گه‌ر تشته‌كێ وه‌كى ڤێ يا مه ژ ته‌وراتێ گوهاڕتى ژ لايێ موحه‌ممه‌دى ڤه بۆ هه‌وه هات هوين كارى پێ بكه‌ن، ژ خۆ ئه‌گه‌ر ئه‌و وه‌كى وێ نه‌بوو هشيار بن قه‌بويل نه‌كه‌ن، وكارى پێ نه‌كه‌ن. وهه‌چییێ خودێ سه‌رداچوونا وى بڤێت تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- نه‌شێى وێ چه‌ندێ ژێ دوير بكه‌ى، وتو نه‌شێى وى ب هيدايه‌ت بينى. وهندى ئه‌و جوهى ودوڕوينه خودێ نه‌ڤيايه كو دلێن وان ژ پيسییا كوفرێ پاقژ بكه‌ت، د دنيايێ دا ڕویــڕه‌شى وشـــه‌رمــزارى بۆ وان هه‌يه، و ل ئاخره‌تێ عه‌زابدانه‌كا مه‌زن.