سورة المَائدة · ئایەت ٤٦
وَقَفَّیۡنَا عَلَىٰۤ ءَاثَـٰرِهِم بِعِیسَى ٱبۡنِ مَرۡیَمَ مُصَدِّقࣰا لِّمَا بَیۡنَ یَدَیۡهِ مِنَ ٱلتَّوۡرَىٰةِۖ وَءَاتَیۡنَـٰهُ ٱلۡإِنجِیلَ فِیهِ هُدࣰى وَنُورࣱ وَمُصَدِّقࣰا لِّمَا بَیۡنَ یَدَیۡهِ مِنَ ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَهُدࣰى وَمَوۡعِظَةࣰ لِّلۡمُتَّقِینَ ﴿٤٦﴾
تەفسیرا ساناهی
و ب دويڤ پێغه‌مبه‌رێن ئسرائيلییان دا مه عيسايێ كوڕێ مه‌ريه‌مێ هنارت، وى باوه‌رى ب وێ هه‌بوو يا د ته‌وراتێ دا هه‌ى، وكار ب وى تشتێ تێدا هاتى دكر ئه‌گه‌ر ئه‌و نه‌با يێ كيتابا وى ئه‌و نه‌سخه‌كرى، ومه ئنجيل بۆ وى ئينا خوارێ هيدايه‌ت بۆ ڕێكا حه‌ق، وئاشكه‌راكرن بۆ وى تشتێ خه‌لكى نه‌زانى ژ حوكمێ خودێ، وشاهد ل سه‌ر ڕاستگۆيیا ته‌وراتێ ووان حوكمێن تێدا هه‌ين، ومه ئه‌و كربوو ئاشكه‌راكرن بۆ وان يێن ژ خودێ ددترسن وپاشڤه‌برن بۆ وان ژ كرنا گونه‌هان.