سورة المَائدة · ئایەت ٥٢

فَتَرَى ٱلَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضࣱ یُسَـٰرِعُونَ فِیهِمۡ یَقُولُونَ نَخۡشَىٰۤ أَن تُصِیبَنَا دَاۤئِرَةࣱۚ فَعَسَى ٱللَّهُ أَن یَأۡتِیَ بِٱلۡفَتۡحِ أَوۡ أَمۡرࣲ مِّنۡ عِندِهِۦ فَیُصۡبِحُوا۟ عَلَىٰ مَاۤ أَسَرُّوا۟ فِیۤ أَنفُسِهِمۡ نَـٰدِمِینَ ﴿٥٢﴾

تەفسیرا ساناهی

خودايێ مه‌زن به‌حسێ كۆمه‌كێ ژ دوڕوییان دكه‌ت ئه‌وا ژ به‌ر وێ نيفاق وگومانا د دلێن وان دا هه‌ى له‌زێ د دۆستينییا جوهییان دا دكه‌ن، ودبێژن: هه‌ما ئه‌م ژ به‌ر هندێ دۆستينییا وان دكه‌ين چونكى ئـــه‌م دتـــرسـيــن ئه‌و بشێنه‌ موسلمانان ڤێجا مه‌ ژى بده‌نه‌ د گه‌ل وان، خودێ گۆت: ڤێجا به‌لكى خودێ -مه‌كه‌هێ- ل به‌ر هه‌وه‌ ڤه‌كه‌ت وپێغه‌مبه‌رێ خۆ ب سه‌ربێخت، يان كاره‌كێ وه‌سا بكه‌ت هێزا جوهى وفه‌لان پێ ببه‌ت، وئه‌و بكه‌ڤنه‌ د ده‌سـتـێ موسـلمانان دا، ڤێجا هنگى دوڕوى ژ به‌ر وێ يا وان د دلێن خۆ دا ڤه‌شارتى ژ پشته‌ڤانییا وان په‌شێمان ببن.