سورة المَائدة · ئایەت ٦٤
وَقَالَتِ ٱلۡیَهُودُ یَدُ ٱللَّهِ مَغۡلُولَةٌۚ غُلَّتۡ أَیۡدِیهِمۡ وَلُعِنُوا۟ بِمَا قَالُوا۟ۘ بَلۡ یَدَاهُ مَبۡسُوطَتَانِ یُنفِقُ كَیۡفَ یَشَاۤءُۚ وَلَیَزِیدَنَّ كَثِیرࣰا مِّنۡهُم مَّاۤ أُنزِلَ إِلَیۡكَ مِن رَّبِّكَ طُغۡیَـٰنࣰا وَكُفۡرࣰاۚ وَأَلۡقَیۡنَا بَیۡنَهُمُ ٱلۡعَدَ ٰوَةَ وَٱلۡبَغۡضَاۤءَ إِلَىٰ یَوۡمِ ٱلۡقِیَـٰمَةِۚ كُلَّمَاۤ أَوۡقَدُوا۟ نَارࣰا لِّلۡحَرۡبِ أَطۡفَأَهَا ٱللَّهُۚ وَیَسۡعَوۡنَ فِی ٱلۡأَرۡضِ فَسَادࣰاۚ وَٱللَّهُ لَا یُحِبُّ ٱلۡمُفۡسِدِینَ ﴿٦٤﴾
تەفسیرا ساناهی
خودێ پێغه‌مبه‌رێ خۆ ب هنده‌ك كرێتییێن جوهییان -يێن وان د ناڤبه‌را خۆ دا ڤه‌دشارتن- ئاگه‌هدار دكه‌ت، ده‌مێ وان گۆتى: ده‌ستێ خودێ ژ كرنا خێران يێ گرتییه، وئه‌و د ده‌رحه‌قا مه دا يێ چڕيكه ڕزقى ناده‌ته مه، ئه‌ڤه ل وى ده‌مێ هشكاتى وخه‌لا گه‌هشتییێ، ده‌ستێن وان دگرێداى بن، یه‌عنى: ژ كرنا خێران، و ژ به‌ر گۆتنا وان خودێ ئه‌و ژ ڕه‌حما خۆ ده‌رێخستن. ومه‌سه‌له وه‌سا نينه وه‌كى وان ژ دره‌و د ده‌رحه‌قا خودايێ خۆ دا گۆتى، به‌لكى هه‌ردو ده‌ستێن وى دڤه‌كرينه ونائێنه‌گرتن، وكه‌س نينه وى ژ دانا ڕزقى مه‌نعه بكه‌ت، يێ مه‌رد ئه‌وه، وه‌كى حيكمه‌ت بخوازت ومفايێ به‌نییان تێدا بت ئه‌و ڕزقى دده‌ت. وئه‌ڤ ئايه‌ته هندێ دگه‌هينت كو سالۆخه‌تێ هه‌بوونا دو ده‌ستان بۆ خودێ هه‌يه ب ڕه‌نگه‌كێ بابه‌تى وى بت، بێى چاوانى وته‌شبيهـ بۆ بێته كرن. به‌لێ ژ به‌ر دلڕه‌شى وكينا وان كوفر وسه‌رداچوونا وان دێ زێده بت؛ چونكى خودێ تو بۆ پێغه‌مبه‌رينییێ يێ هلبژارتى. وخودێ ئاشكه‌را دكه‌ت كو ده‌سته‌كێن جوهییان حـه‌تـا ڕۆژا قيامه‌تێ هنده‌ك دێ مينن نه‌ياره‌تییا هنده‌كان كه‌ن، هه‌ر جاره‌كا ئه‌و ل سه‌ر پيلانگێڕییا دژى موسلمانان گه‌هشتنه ئێك ودو؛ دا ئاگرێ شه‌ڕى هل بكه‌ن، خودێ پيلانا وان دێ ل وان زڤڕينت، وكۆما وان دێ ڤه‌ڕه‌ڤينت، وجوهى هه‌ر دێ مينن نه‌گوهدارییا خودێ كه‌ن ئه‌و نه‌گوهدارییا خرابكارییا د عه‌ردى دا پێڤه دئێت. وخودێ خرابكار نه‌ڤێن.