سورة المَائدة · ئایەت ٧٥
مَّا ٱلۡمَسِیحُ ٱبۡنُ مَرۡیَمَ إِلَّا رَسُولࣱ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِ ٱلرُّسُلُ وَأُمُّهُۥ صِدِّیقَةࣱۖ كَانَا یَأۡكُلَانِ ٱلطَّعَامَۗ ٱنظُرۡ كَیۡفَ نُبَیِّنُ لَهُمُ ٱلۡءَایَـٰتِ ثُمَّ ٱنظُرۡ أَنَّىٰ یُؤۡفَكُونَ ﴿٧٥﴾
تەفسیرا ساناهی
مه‌سيحێ كوڕێ مه‌ريه‌مێ سلاڤ لێ بن تشته‌ك نه‌بوو ژ بلى كو ئه‌و پێغه‌مبه‌ره‌ك بوو وه‌كى وان پێغه‌مبه‌رێن به‌رى وى هاتين، وده‌یكا وى يا ڕاستگۆيه وێ ب دورستى باوه‌رى ئينا بوو، ووان ژى وه‌كى مرۆڤێن دى پێتڤى ب خوارنێ هه‌يه، وئه‌وێ پێتڤى ب خوارنێ هه‌بت دا بژيت خودێ نابت. ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌رێ خۆ بده حالێ ڤان كافران. مه ئه‌و ئايه‌ت یێن كو ببنه نيشان ل سه‌ر ته‌وحيدا خۆ بۆ وان ئاشكه‌را كرن، ومه ئه‌و گۆتنێن ئه‌و د ده‌رحه‌قا پێغه‌مبه‌رێن خودێ دا دبێژن پويچكرن. د گه‌ل هندێ ژى ئه‌و به‌رێ خۆ ژ وێ حه‌قییا ئه‌م نيشا وان دده‌ين وه‌ردگێڕن، پاشى تو به‌رێ خۆ بدێ چاوا ئه‌و پشتى ڤێ ئاشكه‌راكرنێ به‌رێ خۆ ژ حه‌قییێ وه‌ردگێڕن.