سورة المَائدة · ئایەت ٩٥
یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ لَا تَقۡتُلُوا۟ ٱلصَّیۡدَ وَأَنتُمۡ حُرُمࣱۚ وَمَن قَتَلَهُۥ مِنكُم مُّتَعَمِّدࣰا فَجَزَاۤءࣱ مِّثۡلُ مَا قَتَلَ مِنَ ٱلنَّعَمِ یَحۡكُمُ بِهِۦ ذَوَا عَدۡلࣲ مِّنكُمۡ هَدۡیَۢا بَـٰلِغَ ٱلۡكَعۡبَةِ أَوۡ كَفَّـٰرَةࣱ طَعَامُ مَسَـٰكِینَ أَوۡ عَدۡلُ ذَ ٰلِكَ صِیَامࣰا لِّیَذُوقَ وَبَالَ أَمۡرِهِۦۗ عَفَا ٱللَّهُ عَمَّا سَلَفَۚ وَمَنۡ عَادَ فَیَنتَقِمُ ٱللَّهُ مِنۡهُۚ وَٱللَّهُ عَزِیزࣱ ذُو ٱنتِقَامٍ ﴿٩٥﴾
تەفسیرا ساناهی
گهلى ئهوێن باوهرى ئيناى، دهمێ هوين د ئيحرامان دا هوين نێچيرا عهردى نهكهن، وههچییێ ژ قهستا ڕهنگهكێ نێچيرا عهردى بكهت جزايێ وى ئهوه ئهو حهيوانهكێ وهكى وى ڤهكوژت ژ: حێشتران يان چێلان يان پهزى، پشتى دو كهسێن دادكهر حوكمى پێ ددهن، وكو ئهو وى قوربانى بدهته ههژارێن حهرهمێ، وئهگهر چو ژ ڤان حهيوانان ب دهست نهكهت بلا ئهو ب بهايێ حهيوانهكێ وهكى وى، خوارنێ بكڕت وبدهته ههژارێن حهرهمێ، يان بهرانبهر ههر نيڤ بێدهرییهكێ ژ وێ خــوارنـێ بــلا ئـهو ڕۆژییهكێ بگرت، خودێ ئهڤ جزايه دانا سهر وى؛ دا ئهو ب ڤى جزایى تام بكهته ئهنجامێ كارێ خۆ يێ خراب. وئهوێن كهفتينه د هندهك ژ ڤێ چهندێ دا بهرى ئهو بێته حهرامكرن خودێ يێ ل وان بۆرى، وههچییێ پشتى حهرامبوونێ ژ قهستا لێ بزڤڕت، ئـــهو يێ بهرگومانه كو خودێ تۆلێ لێ ڤهكهت، وهندى خودێیه زالێ خودان هێزه تۆلێ ژ وى دستينت يێ گوهدارییا وى نهكهت، كهس وى ژ ڤێ چهندی مهنعه ناكهت.