سورة المَائدة · ئایەت ٩٧
۞ جَعَلَ ٱللَّهُ ٱلۡكَعۡبَةَ ٱلۡبَیۡتَ ٱلۡحَرَامَ قِیَـٰمࣰا لِّلنَّاسِ وَٱلشَّهۡرَ ٱلۡحَرَامَ وَٱلۡهَدۡیَ وَٱلۡقَلَـٰۤئِدَۚ ذَ ٰلِكَ لِتَعۡلَمُوۤا۟ أَنَّ ٱللَّهَ یَعۡلَمُ مَا فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَمَا فِی ٱلۡأَرۡضِ وَأَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَیۡءٍ عَلِیمٌ ﴿٩٧﴾
تەفسیرا ساناهی
خودێ منه‌ت ل به‌نییێن خۆ كر كو كه‌عبه به‌يتا حه‌رام بۆ وان كره چاككرن بۆ دينێ وان، وته‌ناهى بۆ ژينا وان، ئه‌ڤه گاڤا وان باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئينا وكار ب فه‌رمانێن وى كر، ووى شه‌ڕ وته‌عدايى د هه‌يڤێن حه‌رام دا حه‌رام كر، ڤێجا كه‌س تــێــدا ته‌عدايییێ ل كه‌سێ نــه‌كـه‌ت، وخـــودێ حه‌رامكر ته‌عدايى ل وان قوربانان بێته‌كرن يێن بۆ حه‌ره‌مێ ب ديارى دئێته پێشكێشكرن، هه‌ر وه‌سا وى حه‌رامكر ته‌عدايى ل وان بێته‌كرن يێن بۆ نيشان ڕستك د ستوى دا هاتینه دانان؛ دا بێته زانين كو ئه‌ڤه بۆ قوربانانه؛ ئه‌ڤه دا هوين بزانن هندى خودێیه هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌سمانان وهه‌ر تشته‌كێ ل عــه‌ردى دزانـــت، ووێ دزانت يا وى بۆ به‌نییێن خـــۆ كرییه شريعه‌ت دا هـــنـــده‌ك پــــێ ژ هنده‌كان بێنه پاراستن، وهندى خودێیه ب هه‌ر تشته‌كێ هه‌ى يێ پڕزانايه، ڤێجا تشته‌ك ل به‌ر وى نائێته ڤه‌شارتن.