سورة قٓ Qaf
٤٥ ئایەت · مەککی
قۤۚ وَٱلۡقُرۡءَانِ ٱلۡمَجِیدِ ﴿١﴾
(قٓ( گــۆتـــن ل ســـه‌ر ڤـــان حـه‌رفـێــن كه‌ركرى ل ده‌سپێكا سووره‌تا به‌قه‌ره بۆرییه. خودێ ب قورئانا پيرۆز يا خودان قه‌در وبلندى سويند دخۆت.
بَلۡ عَجِبُوۤا۟ أَن جَاۤءَهُم مُّنذِرࣱ مِّنۡهُمۡ فَقَالَ ٱلۡكَـٰفِرُونَ هَـٰذَا شَیۡءٌ عَجِیبٌ ﴿٢﴾
ئه‌وێن دره‌و ب پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- كرى عه‌جێبگرتى بوون كو پێغه‌مبه‌ره‌ك بۆ وان بێت وان ژ عه‌زابا خودێ بترسينت، ڤێجا ئه‌وێن كوفر ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى كرى گۆتن: ئه‌ڤه تشته‌كێ غه‌ريبه مرۆڤ ژێ عه‌جێبگرتى دبت.
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰاۖ ذَ ٰلِكَ رَجۡعُۢ بَعِیدࣱ ﴿٣﴾
ئه‌رێ ئه‌گه‌ر ئه‌م مرين وبووينه ئاخ، چاوا ئه‌م جاره‌كا دى دێ وه‌كى به‌رێ لێ ئێين؟ ئه‌و زڤڕاندنه‌كا دويره.
قَدۡ عَلِمۡنَا مَا تَنقُصُ ٱلۡأَرۡضُ مِنۡهُمۡۖ وَعِندَنَا كِتَـٰبٌ حَفِیظُۢ ﴿٤﴾
ب ڕاســتــى مـــه زانییه كانــێ عه‌رد چ ژ وان كێم دكه‌ت و چ ژ له‌شێ وان دخۆت، وكيتابه‌كا پاراستى ژ ده‌ستێڤه‌دان وگوهۆڕينێ ل نك مه هه‌يه، هه‌ر تشته‌كێ به‌رى مرنێ يان پشتى مرنێ ب سه‌رێ وان بێت تێدا هه‌يه.
بَلۡ كَذَّبُوا۟ بِٱلۡحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمۡ فَهُمۡ فِیۤ أَمۡرࣲ مَّرِیجٍ ﴿٥﴾
به‌لكى ڤان بوتپه‌رێسان دره‌و ب قورئانێ كر ده‌مێ بۆ وان هاتى، ڤێجا ئه‌و د كاره‌كێ تێكه‌لبووى دانه، ئه‌و ل سه‌ر تشته‌كى ڕاناوه‌ستن.
أَفَلَمۡ یَنظُرُوۤا۟ إِلَى ٱلسَّمَاۤءِ فَوۡقَهُمۡ كَیۡفَ بَنَیۡنَـٰهَا وَزَیَّنَّـٰهَا وَمَا لَهَا مِن فُرُوجࣲ ﴿٦﴾
ئه‌رێ ئه‌و بێ ئاگه‌هـ ماينه ده‌مێ وان كوفر ب ڕابوونا پشتى مرنێ كرى، ڤێجا وان به‌رێ خۆ نه‌دايه عه‌سمانى ل هنداڤى خۆ، كانێ چاوا مه ئه‌و ب ڕه‌نگه‌كێ موكم و ب ڕێك وپێك ئاڤاكرییه، ومه ئه‌و ب ستێران خه‌ملاندییه، وچو كون...
وَٱلۡأَرۡضَ مَدَدۡنَـٰهَا وَأَلۡقَیۡنَا فِیهَا رَوَ ٰسِیَ وَأَنۢبَتۡنَا فِیهَا مِن كُلِّ زَوۡجِۭ بَهِیجࣲ ﴿٧﴾
ومه عه‌رد به‌رفره‌هـ كر وڕائێخست، ومه چيايێن موكم لێ دانان؛ دا ئه‌و ب خه‌لكى ڤه نه‌هژيێت، و ژ هه‌ر ڕه‌نگه‌كێ شينكاتییێ جوان و ب مفا مه تێدا شينكر، كو ئه‌وێ به‌رێ خۆ بده‌تێ كه‌يف پێ بێت.
تَبۡصِرَةࣰ وَذِكۡرَىٰ لِكُلِّ عَبۡدࣲ مُّنِیبࣲ ﴿٨﴾
عه‌سمان وعه‌رد وهه‌ر نيشانه‌كا مه‌زن يا تێدا هه‌ى بۆ عيبره‌ت مه ئافراند؛ دا هه‌چییێ به‌رێ خۆ بده‌تێ پێ ژ نه‌زانينێ قورتال ببت، ودا ئه‌و ببته بيرئينان بۆ هه‌ر به‌نییه‌كێ ژ خودايێ خۆ بترست، و ل وى بزڤڕت.
وَنَزَّلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَاۤءِ مَاۤءࣰ مُّبَـٰرَكࣰا فَأَنۢبَتۡنَا بِهِۦ جَنَّـٰتࣲ وَحَبَّ ٱلۡحَصِیدِ ﴿٩﴾
ومه بارانه‌كا تێر مفا ژ عه‌سمانى ئينا خوارێ، ڤێجا مه باغێن تێر داروبار، وخودان دان ودكاكێ دئێته دورين پێ شينكرن.
وَٱلنَّخۡلَ بَاسِقَـٰتࣲ لَّهَا طَلۡعࣱ نَّضِیدࣱ ﴿١٠﴾
ومه دارقه‌سپێن درێژ شينكرن، به‌ره‌كێ ڕاچاندى ولێك سويار پێڤه دئێت.
رِّزۡقࣰا لِّلۡعِبَادِۖ وَأَحۡیَیۡنَا بِهِۦ بَلۡدَةࣰ مَّیۡتࣰاۚ كَذَ ٰلِكَ ٱلۡخُرُوجُ ﴿١١﴾
مه ئه‌و بۆ به‌نییان شينكرن؛ دا ئه‌و پێ بژين وبۆ خۆ بكه‌نه قووت، و ب ڤێ ئاڤا ژ عه‌سمانى دئێته خوارێ مه ئه‌و وه‌لات زێندى كر يـــێ كو هشك بووى، ومايه بـــێ شينكاتى، وكانێ چاوا مــه ب وێ ئاڤێ عه‌ردێ مرى زێندى كر وه‌سا...
كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحࣲ وَأَصۡحَـٰبُ ٱلرَّسِّ وَثَمُودُ ﴿١٢﴾
به‌رى ڤان بوتپه‌رێسێن قوره‌يشى ملله‌تێ نووحى وخودانێن بيرێ وثه‌موودی وعادى وفيرعه‌ونى وملله‌تێ لووطى، وملله‌تێ شوعه‌يبى خودانێن دارستانێ، وملله‌تێ توببه‌عێ حميه‌رى، ڤان ملله‌تان هه‌مییان دره‌و ب پێغه‌مبه‌رێن خۆ كربوو.
وَعَادࣱ وَفِرۡعَوۡنُ وَإِخۡوَ ٰنُ لُوطࣲ ﴿١٣﴾
وعادى وفيرعه‌ونى وملله‌تێ لووطى
وَأَصۡحَـٰبُ ٱلۡأَیۡكَةِ وَقَوۡمُ تُبَّعࣲۚ كُلࣱّ كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِیدِ ﴿١٤﴾
وملله‌تێ شوعه‌يبى خودانێن دارستانێ، وملله‌تێ توببه‌عێ حميه‌رى، ڤان ملله‌تان هه‌مییان دره‌و ب پێغه‌مبه‌رێن خۆ كربوو، ڤێجا گه‌فا خودێ ل وان كرى سه‌را كوفرا وان ب جهـ هات.
أَفَعَیِینَا بِٱلۡخَلۡقِ ٱلۡأَوَّلِۚ بَلۡ هُمۡ فِی لَبۡسࣲ مِّنۡ خَلۡقࣲ جَدِیدࣲ ﴿١٥﴾
ئه‌رێ ڤێجا ما ئه‌م نه‌شێين تشتێ جارا ئێكێ مه ژ چوننه‌يێ دايى جاره‌كا دى ئافرينينه‌ڤه، وپشتى ئه‌و دمرن ئه‌م جاره‌كا دى وان چێكه‌ينه‌ڤه؟ ئه‌ڤ چه‌نده ل به‌ر مه يا ب زه‌حمه‌ت نينه، وئه‌م دشێين بكه‌ين، به‌لێ ئه‌و د مه‌س...
وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَـٰنَ وَنَعۡلَمُ مَا تُوَسۡوِسُ بِهِۦ نَفۡسُهُۥۖ وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَیۡهِ مِنۡ حَبۡلِ ٱلۡوَرِیدِ ﴿١٦﴾
و ب ڕاستى مه مرۆڤ ئافراندییه وئه‌م دزانين كانێ دلێ وى چ دبێژتێ، وئه‌م بۆ وى ژ ڕه‌ها ستوويێ وى يا ب دلی ڤه گرێداى دنێزيكترين.
إِذۡ یَتَلَقَّى ٱلۡمُتَلَقِّیَانِ عَنِ ٱلۡیَمِینِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ قَعِیدࣱ ﴿١٧﴾
ده‌مێ ئه‌و هه‌ردو فريشته يێن زێره‌ڤان بۆ وى ل لايێ وى يێ ڕاستێ ويێ چه‌پێ كارێ وى دنڤيسن، ئه‌وێ ل لايێ ڕاستێ باشییان دنڤيست، ويێ ل لايێ چه‌پێ خرابییان دنڤيست.
مَّا یَلۡفِظُ مِن قَوۡلٍ إِلَّا لَدَیۡهِ رَقِیبٌ عَتِیدࣱ ﴿١٨﴾
هه‌ر گۆتنه‌كا ئه‌و بێژت ملياكه‌ته‌كێ ل نك هه‌ى زێره‌ڤانییێ لێ دكه‌ت، وگۆتنا وى دنڤيست، وئه‌و ملياكه‌ته‌كێ حازره وبۆ هندێ يێ هاتییه ئاماده‌كرن.
وَجَاۤءَتۡ سَكۡرَةُ ٱلۡمَوۡتِ بِٱلۡحَقِّۖ ذَ ٰلِكَ مَا كُنتَ مِنۡهُ تَحِیدُ ﴿١٩﴾
وته‌نگاڤى وسه‌كه‌راتا مرنێ ب وێ حه‌قییێ هات، ئـه‌ڤـه ئـه‌و بـوو يا تـو -ئه‌ى مرۆڤ- ژێ دڕه‌ڤى.
وَنُفِخَ فِی ٱلصُّورِۚ ذَ ٰلِكَ یَوۡمُ ٱلۡوَعِیدِ ﴿٢٠﴾
وبۆ جارا دویێ د بۆڕییێ دا بۆ ڕابوونا پشتى مرنێ هاته‌پفكرن، ئه‌و پفكرن د وێ ڕۆژێ دايه يا ئه‌و گه‌ف تێدا ب جهـ دئێت يا خودێ ل كافران كرى.
وَجَاۤءَتۡ كُلُّ نَفۡسࣲ مَّعَهَا سَاۤئِقࣱ وَشَهِیدࣱ ﴿٢١﴾
وهه‌ر نه‌فسه‌ك هات ودو ملياكه‌ت د گه‌ل دا، ئێك وێ دهاژۆته مه‌حشه‌رێ، ويێ دى شاهده‌يیێ ل سه‌ر وى كارى دده‌ت يێ وێ د دنيايێ دا كرى.
لَّقَدۡ كُنتَ فِی غَفۡلَةࣲ مِّنۡ هَـٰذَا فَكَشَفۡنَا عَنكَ غِطَاۤءَكَ فَبَصَرُكَ ٱلۡیَوۡمَ حَدِیدࣱ ﴿٢٢﴾
ب ڕاستى تو ژ ڤێ چه‌ندێ يێ بێ ئاگه‌هـ بووى، ئينا مه ئه‌و په‌ردێ دلێ ته نخافتى ژ سه‌ر ته ڕاكر، ڤێجا بێ ئاگه‌هییا ته نه‌ما، وديتنا ته ئه‌ڤرۆ بۆ وى تشتێ تو دبينى يا موكم ودژواره.
وَقَالَ قَرِینُهُۥ هَـٰذَا مَا لَدَیَّ عَتِیدٌ ﴿٢٣﴾
ووى ملياكه‌تێ كارێ وى نڤيسى وشاهده‌يى ل سه‌ر داى گۆت: ئه‌ڤه‌يه تشتێ ل نك من ژ تۆمارا كريارێن وى، ئه‌و ل نك من يا پاراستى وئاماده‌يه.
أَلۡقِیَا فِی جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِیدࣲ ﴿٢٤﴾
پشتى خودێ حوكمى د ناڤبه‌را خه‌لكى دا دكه‌ت دبێژته هه‌ر دو ملياكه‌تان يێ وى دهاژۆت ويێ شاهده‌يیێ ل سه‌ر دده‌ت: هه‌ر ئێكێ باوه‌رى ب ته‌وحيدا خودێ نه‌ئينابت وگه‌له‌ك گونه‌هـ كربن ودره‌و ب حه‌قییێ كربت ويێ ڕكۆ بت هوين وى بك...
مَّنَّاعࣲ لِّلۡخَیۡرِ مُعۡتَدࣲ مُّرِیبٍ ﴿٢٥﴾
ئه‌وێ حه‌قێ خه‌لكى ژ ناڤ مالێ خۆ نه‌ئينابته ده‌رێ، وته‌عدايى ل مرۆڤان كربت وپێ ل توخويبێن خودێ دانابت، و د سۆز وگه‌فا خودێ دا كه‌فتبته گومانێ
ٱلَّذِی جَعَلَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ فَأَلۡقِیَاهُ فِی ٱلۡعَذَابِ ٱلشَّدِیدِ ﴿٢٦﴾
ئه‌وێ شريك بۆ خودێ دانابن، وپه‌رستنا ئێكێ دى د گه‌ل وى كربت، ڤێجا هوين وى بهاڤێژنه د عه‌زابا جه‌هنه‌مێ يا دژوار دا.
۞ قَالَ قَرِینُهُۥ رَبَّنَا مَاۤ أَطۡغَیۡتُهُۥ وَلَـٰكِن كَانَ فِی ضَلَـٰلِۭ بَعِیدࣲ ﴿٢٧﴾
ئه‌وى شه‌يتانێ د گه‌ل وى گۆت: خــــودايـــێ مــــه مــــن ئـــه‌و د سه‌ردا نه‌بربوو، نێ هه‌ما ئه‌و ب خۆ ل سه‌ر ڕێكه‌كا دوير ژ هيدايه‌تێ بوو.
قَالَ لَا تَخۡتَصِمُوا۟ لَدَیَّ وَقَدۡ قَدَّمۡتُ إِلَیۡكُم بِٱلۡوَعِیدِ ﴿٢٨﴾
خودێ گۆت: هوين ل نك من ب هه‌ڤڕكى نه‌چن، و ب ڕاستى د دنيايێ دا من گه‌ف ل وى كربوو يێ كوفرێ ب من بكه‌ت.
مَا یُبَدَّلُ ٱلۡقَوۡلُ لَدَیَّ وَمَاۤ أَنَا۠ بِظَلَّـٰمࣲ لِّلۡعَبِیدِ ﴿٢٩﴾
گۆتن ل نك من نائێته گوهاڕتن، وئه‌ز كه‌سێ ب گونه‌ها كه‌سێ عه‌زاب ناده‌م، وئــــه‌ز ئێكى عه‌زاب ناده‌م حه‌تا هێجه‌ت ل سه‌ر ئاشكه‌را نه‌بت.
یَوۡمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ ٱمۡتَلَأۡتِ وَتَقُولُ هَلۡ مِن مَّزِیدࣲ ﴿٣٠﴾
تو بۆ ملله‌تێ خۆ به‌حسێ وێ ڕۆژێ بكه ده‌مێ ئه‌م ل قيامه‌تێ دبێژينه جه‌هنه‌مێ: تو تژى بووى؟ وجه‌هنه‌م دبێژت: ما هێشتا ئه‌جنه ومرۆڤ هه‌نه؟ ئينا خودايێ پاك وبلند پییێ خۆ دكه‌ته تێدا، ڤێجا ئه‌و دئێته ئێك، وده‌نگ ژێ دئێت...
وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِینَ غَیۡرَ بَعِیدٍ ﴿٣١﴾
وجهێ به‌حه‌شتێ بۆ ته‌قواداران هاته نێزيكرن، وئه‌و ژ وان يا دوير نابت، وبۆ پتر خۆشى ئه‌و وێ دبینن.
هَـٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِیظࣲ ﴿٣٢﴾
بۆ وان دئێته گۆتن: ئه‌ڤه ئه‌وه يا ژڤان بۆ هه‌وه پێ دهاته‌دان بۆ هه‌ر ئێكێ ژ گونه‌هێن خۆ تۆبه بكه‌ت، وپاراستنێ ل سه‌ر وى تشتى بكه‌ت يێ وى نێزيكى خودايێ وى دكه‌ت
مَّنۡ خَشِیَ ٱلرَّحۡمَـٰنَ بِٱلۡغَیۡبِ وَجَاۤءَ بِقَلۡبࣲ مُّنِیبٍ ﴿٣٣﴾
هه‌چییێ ژ خودێ ترسیاى و ل ئاخره‌تێ ب دله‌كێ ساخله‌م ڤه ژ گونه‌هان هـاتییه نك وى.
ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَـٰمࣲۖ ذَ ٰلِكَ یَوۡمُ ٱلۡخُلُودِ ﴿٣٤﴾
وبــۆ ڤان خودان باوه‌ران دئێته گۆتن: هوين ب سلامه‌تى هه‌ڕنه د به‌حه‌شتێ دا، وتێدا ژ هه‌مى نه‌خۆشییان دته‌نا بن، ئـه‌و ڕۆژ ڕۆژا هـه‌رمانێیه يا بێ ڤه‌بڕين.
لَهُم مَّا یَشَاۤءُونَ فِیهَا وَلَدَیۡنَا مَزِیدࣱ ﴿٣٥﴾
بۆ ڤان خودان باوه‌ران د به‌حه‌شتێ دا ئه‌و تشت هه‌يه يێ وان دڤێت، و د سه‌ر ڤێ ڕا يا مه دايه وان تشته‌كێ زێده‌تر بۆ وان ل نك مه هه‌يه، يا ژ هه‌مییێ مه‌زنتر به‌رێخۆدانا وانه بۆ خودايێ مه‌زن.
وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّن قَرۡنٍ هُمۡ أَشَدُّ مِنۡهُم بَطۡشࣰا فَنَقَّبُوا۟ فِی ٱلۡبِلَـٰدِ هَلۡ مِن مَّحِیصٍ ﴿٣٦﴾
وبه‌رى ڤان بوتپه‌رێسێن قوره‌يشییان مه گه‌له‌ك ملله‌ت تێبرينه، ئه‌و ژ ڤان ب هێزتر ودژوارتر بوون، ڤێجا ئه‌و ل وه‌لاتى گــه‌ڕيـابــوون ووان ئه‌و ئاڤا كربوو وخراب كربوو، ئه‌رێ ما ڕه‌ڤه‌ك ژ عه‌زابا خودێ هه‌يه ئه‌گه‌ر ب سه...
إِنَّ فِی ذَ ٰلِكَ لَذِكۡرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُۥ قَلۡبٌ أَوۡ أَلۡقَى ٱلسَّمۡعَ وَهُوَ شَهِیدࣱ ﴿٣٧﴾
د تێبرنا ملله‌تێن بۆرین دا بيرئينان وعيبره‌ته‌ك بۆ وى هه‌يه يێ دله‌ك هه‌بت پێ تێ بگه‌هت، يان گوهدارییێ بكه‌ت وخۆ بێ ئاگه‌هـ نه‌كه‌ت، ودلێ وى يێ ئاماده بت.
وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَیۡنَهُمَا فِی سِتَّةِ أَیَّامࣲ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبࣲ ﴿٣٨﴾
و ب ڕاســتـــى هـــه‌ر حه‌فت عه‌سمان وعه‌رد وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤبه‌رێ دا هه‌ى مه د شه‌ش ڕۆژان دا ئافراندن، وچو زه‌حمه‌ت ووه‌ستيان ب وێ چه‌ندێ ڤه نه‌گه‌هشته مه. وئه‌ڤ شيانا مه‌زن نيشانه ل سه‌ر هندێ كو خودێ دشێت مرییان...
فَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا یَقُولُونَ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ قَبۡلَ طُلُوعِ ٱلشَّمۡسِ وَقَبۡلَ ٱلۡغُرُوبِ ﴿٣٩﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێهنا خۆ ل سه‌ر وێ گۆتنێ فره‌هـ بكه يا دره‌وپێكه‌ر دبێژن، هندى خودێیه ل به‌ر وان دانايه، وتـــو سپێدێ بـــه‌رى ڕۆژ بهه‌لێت، وئێڤارى به‌رى ڕۆژ ئاڤاببت.
وَمِنَ ٱلَّیۡلِ فَسَبِّحۡهُ وَأَدۡبَـٰرَ ٱلسُّجُودِ ﴿٤٠﴾
و ب شه‌ڤێ، ب سوپاسى ڤه نڤێژێ بۆ خودايێ خۆ بكه، وپشتى نڤێژان تو ته‌سبيحا خودايێ خۆ بكه.
وَٱسۡتَمِعۡ یَوۡمَ یُنَادِ ٱلۡمُنَادِ مِن مَّكَانࣲ قَرِیبࣲ ﴿٤١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- گوهدارییێ بكه ده‌مێ ملياكه‌ت ب پفكرنا د (بۆڕییێ) دا ژ جهه‌كێ نێزيك ڤه گازى دكه‌ت.
یَوۡمَ یَسۡمَعُونَ ٱلصَّیۡحَةَ بِٱلۡحَقِّۚ ذَ ٰلِكَ یَوۡمُ ٱلۡخُرُوجِ ﴿٤٢﴾
ڕۆژا وان گوهـ ل قێرییا ڕابوونێ دبت ئه‌و قێڕییا ڕاست وچو گومان تێدا نه، ئه‌و ڕۆژا ده‌ركه‌فتنا مرییانه ژ گۆڕان.
إِنَّا نَحۡنُ نُحۡیِۦ وَنُمِیتُ وَإِلَیۡنَا ٱلۡمَصِیرُ ﴿٤٣﴾
ئه‌مين يێن خه‌لكى د دنيايێ دا زێندى دكه‌ين ودمرينين، وزڤڕينا وان ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ حسێب وجزادانێ بۆ نك مه‌يه
یَوۡمَ تَشَقَّقُ ٱلۡأَرۡضُ عَنۡهُمۡ سِرَاعࣰاۚ ذَ ٰلِكَ حَشۡرٌ عَلَیۡنَا یَسِیرࣱ ﴿٤٤﴾
ڕۆژا عه‌رد ڤه‌دبت ومرى ب له‌ز ژێ ده‌ردكه‌ڤن و د گازییا گازيكه‌رى دچن، ئه‌و كۆمكرنا ل حه‌شرێ بۆ حسێبێ ل به‌ر مه يا ب ساناهییه.
نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا یَقُولُونَۖ وَمَاۤ أَنتَ عَلَیۡهِم بِجَبَّارࣲۖ فَذَكِّرۡ بِٱلۡقُرۡءَانِ مَن یَخَافُ وَعِیدِ ﴿٤٥﴾
ئه‌م ب وێ گۆتنێ دزاناترين يا ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه دبێژن ده‌مێ ئه‌و دره‌وێ ل سه‌ر ناڤێ خودێ دكه‌ن وكوفرێ ب ئايه‌تێن وى دكه‌ن، وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل سه‌ر وان يێ زال نينى؛ دا تو كوته‌كییێ ل وان بكه‌ى كو ئه‌و بێنه د ئيسلامێ د...