سورة القَمَر · ئایەت ٣٧

وَلَقَدۡ رَ ٰوَدُوهُ عَن ضَیۡفِهِۦ فَطَمَسۡنَاۤ أَعۡیُنَهُمۡ فَذُوقُوا۟ عَذَابِی وَنُذُرِ ﴿٣٧﴾

تەفسیرا ساناهی

ووان خواست خرابییێ د گه‌ل مێهڤانێن وى يێن ملياكه‌ت بكه‌ن، ئينا مه‌ چاڤێن وان ڕژاندن ڤێجا وان تشته‌ك نه‌ديت، ڤێجا هوين تام بكه‌نه‌ وێ عه‌زابا من يا لووطى سلاڤ لێ بن هوين ژێ ترساندين.