سورة الحدِيد · ئایەت ١٠
وَمَا لَكُمۡ أَلَّا تُنفِقُوا۟ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِ وَلِلَّهِ مِیرَ ٰثُ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ لَا یَسۡتَوِی مِنكُم مَّنۡ أَنفَقَ مِن قَبۡلِ ٱلۡفَتۡحِ وَقَـٰتَلَۚ أُو۟لَـٰۤئِكَ أَعۡظَمُ دَرَجَةࣰ مِّنَ ٱلَّذِینَ أَنفَقُوا۟ مِنۢ بَعۡدُ وَقَـٰتَلُوا۟ۚ وَكُلࣰّا وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِیرࣱ ﴿١٠﴾
تەفسیرا ساناهی
وما چ تشت هه‌يه نه‌هێلت هــويــن مـالی د ڕێـكــا خــودێ دا خه‌رج بكه‌ن؟ وميراتگرییا عه‌سمانان وعه‌ردى يا خودێیه، ژ وى پێڤه‌تر كه‌سێ چو ملك نينه. د خێرێ وكرێ دا د وه‌كى ئێك نابن ئه‌وێ به‌رى ڤه‌كرنا (مه‌كه‌هێ) مالێ خۆ خه‌رج كرى وشه‌ڕێ كافران كرى، ده‌ره‌جا وان ل نك خودێ مه‌زنتره ژ يا وان يێن پشتى هنگى مالێ خۆ خه‌رج كرى وشه‌ڕێ كافران كرى، وخودێ سۆز ب به‌حه‌شتێ دايه هه‌ردو ده‌سته‌كان، وخودێ ب كارێن هه‌وه يێ شاره‌زايه تشته‌ك ژێ ل وى به‌رزه نابت، وئه‌و دێ هه‌وه سه‌را جزا ده‌ت.