سورة الحدِيد · ئایەت ١٦
۞ أَلَمۡ یَأۡنِ لِلَّذِینَ ءَامَنُوۤا۟ أَن تَخۡشَعَ قُلُوبُهُمۡ لِذِكۡرِ ٱللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ ٱلۡحَقِّ وَلَا یَكُونُوا۟ كَٱلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡكِتَـٰبَ مِن قَبۡلُ فَطَالَ عَلَیۡهِمُ ٱلۡأَمَدُ فَقَسَتۡ قُلُوبُهُمۡۖ وَكَثِیرࣱ مِّنۡهُمۡ فَـٰسِقُونَ ﴿١٦﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌رێ ما نه وه‌خته بۆ وان يێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى ودويكه‌فتنا ڕێكا وى كرى، كو ل ده‌مێ زكرێ خودێ وخواندنا قورئانێ دلێن وان نه‌رم ببن، و د دل ڕه‌قییێ دا وه‌كى وان نه‌بن يێن به‌رى وان كيتاب بۆ هاتى -ژ جوهى وفه‌لان- ئه‌وێن ده‌م ل سه‌ر وان درێژ بووى ڤێجا وان گۆتنا خودێ گوهاڕتى، ودلێن وان ڕه‌ق بووين، وپترییا وان ژ ئه‌مرێ خودێ دده‌ركه‌فتينه؟ وئـــه‌ڤ ئـايــه‌تـــه به‌رێ مه دده‌ته هندێ ئه‌م ددلنه‌رم بين و ژ خودێ بترسين ده‌مێ مه گوهـ ل قورئانێ دبت، ومه ژ هندێ دده‌ته پاش كو ئه‌م د دلڕه‌قى وبێ ئه‌مرییا خودێ دا وه‌كى جوهى وفه‌لان بين.