سورة الحدِيد · ئایەت ٢٠
ٱعۡلَمُوۤا۟ أَنَّمَا ٱلۡحَیَوٰةُ ٱلدُّنۡیَا لَعِبࣱ وَلَهۡوࣱ وَزِینَةࣱ وَتَفَاخُرُۢ بَیۡنَكُمۡ وَتَكَاثُرࣱ فِی ٱلۡأَمۡوَ ٰلِ وَٱلۡأَوۡلَـٰدِۖ كَمَثَلِ غَیۡثٍ أَعۡجَبَ ٱلۡكُفَّارَ نَبَاتُهُۥ ثُمَّ یَهِیجُ فَتَرَىٰهُ مُصۡفَرࣰّا ثُمَّ یَكُونُ حُطَـٰمࣰاۖ وَفِی ٱلۡءَاخِرَةِ عَذَابࣱ شَدِیدࣱ وَمَغۡفِرَةࣱ مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَ ٰنࣱۚ وَمَا ٱلۡحَیَوٰةُ ٱلدُّنۡیَاۤ إِلَّا مَتَـٰعُ ٱلۡغُرُورِ ﴿٢٠﴾
تەفسیرا ساناهی
هوين بزانن -ئه‌ى گه‌لی مرۆڤان- هندى ژينا دنيايێیه هه‌ما يارى وموژيلاهییه، له‌ش يارییان پێ دكه‌ن ودل پێڤه موژيل دبن، وئه‌و خه‌مله‌كه بـــۆ هـــه‌وه، وهـــويـــن د ناڤــبــه‌را خۆ دا شانازییێ ب خۆشى وزێده‌يیا مالی وعه‌يالی دبه‌ن، مه‌ته‌لا وێ وه‌كى وێ بارانێیه يا كه‌يفا وه‌رازان ب شوينكاتییێ وێ دئێت، پاشى ئه‌ڤ شينكاتییه هشك دبت، له‌و تو دێ بينى ئه‌و زه‌ر دبت پشتى كو كه‌سك بووى، پاشى ئه‌و دبته پيش وهوير دبت، و ل ئاخره‌تێ عه‌زابه‌كا دژوار بۆ كافران ولێبۆرين وڕازيبوونه‌ك ژ خودێ بۆ خودان باوه‌ران هه‌يه. وهه‌ما ژينا دنيايێ بۆ وى يێ كارى بۆ دكه‌ت وئاخره‌تێ ژ بير دكه‌ت ب تنێ په‌رتالێ خاپاندنێیه.