سورة الحدِيد · ئایەت ٤
هُوَ ٱلَّذِی خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِی سِتَّةِ أَیَّامࣲ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ یَعۡلَمُ مَا یَلِجُ فِی ٱلۡأَرۡضِ وَمَا یَخۡرُجُ مِنۡهَا وَمَا یَنزِلُ مِنَ ٱلسَّمَاۤءِ وَمَا یَعۡرُجُ فِیهَاۖ وَهُوَ مَعَكُمۡ أَیۡنَ مَا كُنتُمۡۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِیرࣱ ﴿٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌وه عه‌سمان وعه‌رد وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤبه‌رێ دا د شه‌ش ڕۆژان دا ئافراندى، پاشى ل سه‌ر عه‌رشێ خۆ بلند بوو وئستيوا كر ئستيوائه‌كا بابه‌تى وى بت، ئه‌و دزانت كانێ چ باران ودندك وهه‌ر تــشــتــه‌كــێ دى دچــتــه د عـــه‌ردى ڕا، وكــانـێ چ ژێ ده‌ردكه‌ڤت ژ شــيــنــكــاتـــى وداروباران، وكـانێ چ ژ عه‌سمانى دئێته خوارێ ژ بــارانـــێ، وكــانـــێ چ بلـنـد دبتێ ژ ملياكه‌ت وكرياران، وئه‌و ب زانينا خۆ يێ د گه‌ل هه‌وه ل هه‌ر جهه‌كێ هوين لێ بن، وخودێ وان كرياران دبينت يێن هوين دكه‌ن، وئه‌و دێ هه‌وه سه‌را وان جزا ده‌ت.