سورة المُجَادلة · ئایەت ١٢
یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوۤا۟ إِذَا نَـٰجَیۡتُمُ ٱلرَّسُولَ فَقَدِّمُوا۟ بَیۡنَ یَدَیۡ نَجۡوَىٰكُمۡ صَدَقَةࣰۚ ذَ ٰلِكَ خَیۡرࣱ لَّكُمۡ وَأَطۡهَرُۚ فَإِن لَّمۡ تَجِدُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورࣱ رَّحِیمٌ ﴿١٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌ى ئه‌وێن باوه‌رى ئيناى، ئه‌گه‌ر هه‌وه ڤيا هوين ب دزى ڤه د گه‌ل پێغه‌مبه‌ری باخڤن، هوين به‌رى هنگى خێره‌كێ بده‌نه مرۆڤه‌كێ پێتڤى، ژ به‌ر وێ خێرا بۆ هه‌وه تێدا ئه‌و بۆ هه‌وه چێتره، وبۆ دلێن هه‌وه پاقژتره، وئه‌گه‌ر چو ب ده‌ست هه‌وه نه‌كه‌فت هوين بكه‌نه خێر چو گونه‌هـ ل سه‌ر هه‌وه نينه؛ چونكى هندى خودێیه باش گونه‌هـ ژێبرێ به‌نییێن خۆ يێن خودان باوه‌ره، ويێ دلۆڤانكاره ب وان.