سورة الحَشر · ئایەت ١٢
لَئِنۡ أُخۡرِجُوا۟ لَا یَخۡرُجُونَ مَعَهُمۡ وَلَئِن قُوتِلُوا۟ لَا یَنصُرُونَهُمۡ وَلَئِن نَّصَرُوهُمۡ لَیُوَلُّنَّ ٱلۡأَدۡبَـٰرَ ثُمَّ لَا یُنصَرُونَ ﴿١٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌گه‌ر جوهى ژ (مه‌دينێ) بێنه ده‌رێخستن منافق د گه‌ل وان ده‌رناكه‌ڤن، وئه‌گه‌ر شه‌ڕێ وان هاته‌كرن ئه‌و هارى وان ناكه‌ن وه‌كى وان سۆز دايێ، وئه‌گه‌ر ئه‌و هارى وان شه‌ڕى بكه‌ن ژى ئه‌و دێ پشت ده‌ن وڕه‌ڤن، پاشى خودێ وان ب سه‌ر نائێخت، به‌لكى دێ وان ڕه‌زيل وشه‌رمزار كه‌ت.