سورة الحَشر · ئایەت ٢٣
هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِی لَاۤ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡقُدُّوسُ ٱلسَّلَـٰمُ ٱلۡمُؤۡمِنُ ٱلۡمُهَیۡمِنُ ٱلۡعَزِیزُ ٱلۡجَبَّارُ ٱلۡمُتَكَبِّرُۚ سُبۡحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا یُشۡرِكُونَ ﴿٢٣﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌وه ئه‌للاهـ يێ ب حه‌قى په‌رستن بۆ دئێته‌كرن، يێ كو ژ وى پێڤه‌تر چو خودايێن ڕاست نه‌هه‌ين، خودانێ هه‌مى تشتان، يێ كو بێ به‌رهنگارى ته‌صه‌رروفێ د وان دا دكه‌ت، ژ هه‌ر كێماسییه‌كێ يێ پاكه و ژ هه‌ر عه‌يبه‌كێ يێ ساخله‌مه، پێغه‌مبه‌رێن خۆ ڕاستگۆ ده‌ردئێخت ب وان ئايه‌تێن ئاشكه‌را يێن وى د گه‌ل وان هنارتين، يێ زێره‌ڤانه ل سه‌ر كريارێن به‌نییێن خۆ، يێ زاله كه‌س وى بێزار ناكه‌ت، كوته‌ككاره خه‌لك هه‌مى يێن ئێخستينه بن ده‌ستێ خۆ، يێ خۆمه‌زنكه‌ره مه‌زنى هه‌مى يا وییه. يێ پاك بت خودێ ژ وى تشتێ بوتپه‌رێس بۆ وى دكه‌نه هه‌ڤپشك.