سورة الأنعَام · ئایەت ١١٥
وَتَمَّتۡ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدۡقࣰا وَعَدۡلࣰاۚ لَّا مُبَدِّلَ لِكَلِمَـٰتِهِۦۚ وَهُوَ ٱلسَّمِیعُ ٱلۡعَلِیمُ ﴿١١٥﴾
تەفسیرا ساناهی
وپهيڤا خودايێ ته -كو قورئانه- ب ڕاستییا د گۆتن وبهحسان دا، و ب دادییا د ئهحكامان دا پێك هات، ڤێجا چو كهس نهشێن پهيڤێن وێ يێن تمام بگوهۆڕن. وخودايێ مــهزن ئــهوه گــوهدێرێ وان گۆتنان یێن بهنییێن وى دبێژن، يێ پڕزانا ب كريارێن وان يێن ڤهشارتى وئاشكهرا.