سورة الأنعَام · ئایەت ١٢٢
أَوَ مَن كَانَ مَیۡتࣰا فَأَحۡیَیۡنَـٰهُ وَجَعَلۡنَا لَهُۥ نُورࣰا یَمۡشِی بِهِۦ فِی ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِی ٱلظُّلُمَـٰتِ لَیۡسَ بِخَارِجࣲ مِّنۡهَاۚ كَذَ ٰلِكَ زُیِّنَ لِلۡكَـٰفِرِینَ مَا كَانُوا۟ یَعۡمَلُونَ ﴿١٢٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌رێ وئه‌وێ د سه‌رداچوونێ دا يێ مرى وڕێ به‌رزه بت، ڤێجا مه دلێ وى ب باوه‌رییێ زێندى كربت، وبه‌رێ وى دابته باوه‌رییێ ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌ران، وئه‌و د ڕۆناهییا هيدايه‌تێ دا بژیت، ما ئه‌و وه‌كى وییه يێ د ناڤ نه‌زانين ودلچوون وبه‌رزه‌بوونان دا، ب ڕێكه‌كێ ناكه‌ڤت كو پێ ژ وى حالى ده‌ركه‌ڤت يێ ئه‌و تێدا؟ ئه‌و هه‌ردو وه‌كى ئێك نينن، وكانێ چاوا من ئه‌ڤ كافره شه‌رمزاركر يێ هه‌ڤڕكییێ د گه‌ل هه‌وه دكه‌ت، ڤێجا من كارێ وى يێ خراب ل به‌ر وى شرينكر وئه‌و وى جوان دبينت، وه‌سا من ل به‌ر كافران كريارێن وان يێن خراب شرينكرن؛ دا ب وێ چه‌ندێ ئه‌و خۆ هێژاى عه‌زابێ بكه‌ن.