سورة الأنعَام · ئایەت ١٣٠
یَـٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ أَلَمۡ یَأۡتِكُمۡ رُسُلࣱ مِّنكُمۡ یَقُصُّونَ عَلَیۡكُمۡ ءَایَـٰتِی وَیُنذِرُونَكُمۡ لِقَاۤءَ یَوۡمِكُمۡ هَـٰذَاۚ قَالُوا۟ شَهِدۡنَا عَلَىٰۤ أَنفُسِنَاۖ وَغَرَّتۡهُمُ ٱلۡحَیَوٰةُ ٱلدُّنۡیَا وَشَهِدُوا۟ عَلَىٰۤ أَنفُسِهِمۡ أَنَّهُمۡ كَانُوا۟ كَـٰفِرِینَ ﴿١٣٠﴾
تەفسیرا ساناهی
گه‌لى بوتپه‌رێسێن ئه‌جنه ومرۆڤان، ئه‌رێ ما چ پێغه‌مبه‌ر ژ ملله‌تێن هه‌وه بۆ هه‌وه نه‌هاتبوون، به‌حسێ وان ئايه‌تێن من يێن ئاشكه‌را بۆ هه‌وه بكه‌ن يێن فه‌رمان وپاشڤه‌برن تێدا هه‌ى، وهه‌وه ژ ديدارا عه‌زابا من ل ڕۆژا قيامه‌تێ بترسينن؟ وان موشركێن مرۆڤ وئه‌جنان گۆت: مه شاهده‌يى ل سه‌ر خۆ دا كو پێغه‌مبه‌رێن ته ئايه‌تێن ته گه‌هاندبوونه مه، وئه‌م ژ ڤێ ڕۆژێ ترساندبووین، به‌لێ مه دره‌و پێ كربوو، وخه‌ملا ژينا دنيايێ ئه‌و موشرك خاپاندن، ووان شاهده‌يى ل سه‌ر خۆ دا كو ئه‌و دكافر بوون ب ته‌وحیدا خودێ، ووان پێغه‌مبه‌رێن وى دره‌وین ده‌رێخستبوون.