سورة الأنعَام · ئایەت ٤٤
فَلَمَّا نَسُوا۟ مَا ذُكِّرُوا۟ بِهِۦ فَتَحۡنَا عَلَیۡهِمۡ أَبۡوَ ٰبَ كُلِّ شَیۡءٍ حَتَّىٰۤ إِذَا فَرِحُوا۟ بِمَاۤ أُوتُوۤا۟ أَخَذۡنَـٰهُم بَغۡتَةࣰ فَإِذَا هُم مُّبۡلِسُونَ ﴿٤٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا دهمێ وان پشت دايه پێگيرییا ب فهرمانێن خودێ، مــــه دهرگههێن هـــهر ڕزقهكێ ههى ل سهر وان ڤهكرن، ڤێجا ل شوینا نهخۆشییێ مه ژیارا وان خۆش كر، و ل شوینا تهنگاڤییێ مه لهشێن وان ساخلهمكرن؛ دا پتر وان د سهر دا ببهین، حهتا دهمێ ئهو هێڕ وبهطران بووين، ووان كهيف ب وێ قهنجییێ هاتى يا مه دايێ، ژ نشكهكێ ڤه مه ئهو ب عهزابێ گرتن، ئێدى ئهو ژ ههر خێرهكێ بێ هيڤى بوون.