سورة الأنعَام · ئایەت ٥٤
وَإِذَا جَاۤءَكَ ٱلَّذِینَ یُؤۡمِنُونَ بِءَایَـٰتِنَا فَقُلۡ سَلَـٰمٌ عَلَیۡكُمۡۖ كَتَبَ رَبُّكُمۡ عَلَىٰ نَفۡسِهِ ٱلرَّحۡمَةَ أَنَّهُۥ مَنۡ عَمِلَ مِنكُمۡ سُوۤءَۢا بِجَهَـٰلَةࣲ ثُمَّ تَابَ مِنۢ بَعۡدِهِۦ وَأَصۡلَحَ فَأَنَّهُۥ غَفُورࣱ رَّحِیمࣱ ﴿٥٤﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌گه‌ر ئه‌وێن باوه‌رى ب وان ئايه‌تێن خودێ ئيناى یێن ڕاستگۆییا ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ده‌ردئێخن، هاتنه نك ته، دا پسيارا تۆبه‌كرنا ژ گونه‌هێن خۆ يێن بۆرى ژ ته بكه‌ن، تو ب لێ ڤه‌گه‌ڕاندنا سلاڤا وان قه‌درێ وان بگره، ومزگينییێ ب دلۆڤانییا خودێ يا به‌رفره‌هـ بده وان؛ چونكى خودايێ مــه‌زن ژ قه‌نجییا خۆ د گه‌ل به‌نییان دلۆڤانى ل سه‌ر خۆ نڤيسییه كو هه‌چییێ گونه‌هه‌كێ بكه‌ت ونه‌زانت كــو ئه‌و گونه‌هـ دێ وى هێژاى غه‌زه‌با خودێ كه‌ت -و ب ڤێ چه‌ندێ هه‌ر گونه‌هكاره‌كێ ب خه‌له‌تى ڤه یان ژ قه‌ستا گونه‌هـ كربت یێ نه‌زانه، ئه‌گه‌ر زانى بت كو ئه‌و تشت گونه‌هه ژى- پاشى پشتى وێ گونه‌هێ ئه‌و ل خۆ بزڤڕت و ل سه‌ر كارێ چاك یێ به‌رده‌وام بت، خودێ گونه‌ها وى ژێ دبه‌ت، چونكى ئه‌و باش گونه‌هـ ژێبرێ به‌نییێن خۆ يێن تۆبه‌كه‌ره، ويێ دلۆڤانكاره ب وان.