سورة الأنعَام · ئایەت ٥٩
۞ وَعِندَهُۥ مَفَاتِحُ ٱلۡغَیۡبِ لَا یَعۡلَمُهَاۤ إِلَّا هُوَۚ وَیَعۡلَمُ مَا فِی ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِۚ وَمَا تَسۡقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلَّا یَعۡلَمُهَا وَلَا حَبَّةࣲ فِی ظُلُمَـٰتِ ٱلۡأَرۡضِ وَلَا رَطۡبࣲ وَلَا یَابِسٍ إِلَّا فِی كِتَـٰبࣲ مُّبِینࣲ ﴿٥٩﴾
تەفسیرا ساناهی
وكليلێن غه‌يبێ یه‌عنى: گه‌نجينه‌يێن تشتێ نـه‌به‌رچاڤ، ل نك خودێنه، ژ وى پێڤه‌تر كه‌س پێ نزانت، و ژ وانه: زانينا ده‌مێ قيامه‌تێ، وهاتنا بارانێ، وتشتێ د مالبچويكان دا، وكـــرنـــا كارى ل پاشه‌ڕۆژێ، وجهێ مــرنا مرۆڤى، وهه‌ر تشته‌كێ ل هشكاتى وده‌ريايێ هه‌بت خودێ پێ دزانــت، وبه‌لگه‌ك ژ داره‌كــــێ ناوه‌ريێت ئه‌گه‌ر ئه‌و پێ نه‌زانت، ڤــێــجــا هـــه‌ر دندكه‌كا د عه‌ردى دا ڤه‌شارتى، وهه‌ر ته‌ڕاتى وهشكاتییه‌كا هه‌بت، د كيتابه‌كا ئاشكه‌را دا كو له‌وحێ پاراستییه، يا هاتییه بنه‌جهكرن.