سورة الأنعَام · ئایەت ٨٠

وَحَاۤجَّهُۥ قَوۡمُهُۥۚ قَالَ أَتُحَـٰۤجُّوۤنِّی فِی ٱللَّهِ وَقَدۡ هَدَىٰنِۚ وَلَاۤ أَخَافُ مَا تُشۡرِكُونَ بِهِۦۤ إِلَّاۤ أَن یَشَاۤءَ رَبِّی شَیۡءࣰاۚ وَسِعَ رَبِّی كُلَّ شَیۡءٍ عِلۡمًاۚ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ ﴿٨٠﴾

تەفسیرا ساناهی

وملله‌تێ وى د ته‌وحيدا خودێ دا هه‌ڤڕكى د گه‌ل وى كر، وى گۆت: ئه‌رێ هوين د ته‌وحيدا خودێ دا هه‌ڤڕكییێ د گه‌ل من دكه‌ن، ووى به‌رێ من يێ دايه‌ زانينا ته‌وحيدا خۆ، ڤێجا ئه‌گه‌ر هوين من ب خوداوه‌ندێن خۆ دترسينن كو ئه‌و زيانێ بگه‌هيننه‌ من ئه‌ز ژ وان ناترسم وئه‌و چو زيانێ ناگه‌هيننه‌ من، ب وى تشتى نه‌بت يێ خودايێ من حه‌ز كرى كو بگه‌هته‌ من. خودايێ من هه‌مى تشت ب زانينا خۆ ڤه‌گرتينه‌، ئه‌رێ ڤێجا ما هوين بيرا خۆ لێ نائيننه‌ڤه‌ دا بزانن ئه‌و ب تنێیه‌ يێ هێژاى په‌رستنێ؟